دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در اوایل این هفته در حالی که ضرب الاجل 48 ساعته ایران برای بازگشایی تنگه هرمز را به مدت 5 روز به تعویق انداخته بود، گفت: «اگر تا روز جمعه با یک توافق (آتش بس) موافقت نشود، ما فقط به بمباران قلب کوچک خود ادامه خواهیم داد. مهلت مقرر به پایان می رسد. هیچ نشانه ای از معامله وجود ندارد. و ایران همچنان به مسدود کردن مسیر کلیدی کشتیرانی ادامه میدهد، حتی اگر محاصره هند و چهار کشور «دوست» را برداشته باشد. این شبح یک اقدام بسیار بزرگتر را مطرح کرده است، به طوری که گفته می شود پنتاگون آماده گزینه های نظامی برای “ضربه نهایی” به ایران است. آیا جنگ وارد خطرناک ترین مرحله خواهد شد و چکمه های ایالات متحده را روی زمین ببینید?
همه نشانهها حاکی از تشدید قابل توجه درگیری است که در حال حاضر خاورمیانه را فراگرفته و قیمت نفت را سر به فلک کشیده است. در حالی که ترامپ از طریق پاکستان فهرستی 15 مادهای از خواستههای ایران را برای آغاز مذاکرات ارسال کرده است، به نظر میرسد تهران تمایلی به این موضوع ندارد. چشم انداز دیپلماسی را جدی بگیرید. دلیل: دو بار بمباران در طول یک سال در حالی که مذاکرات با ایالات متحده ادامه داشت. ایران را نگران کرده است که فشار ناگهانی ترامپ برای آتش بس با هدف خرید زمان برای جمع آوری هزاران نیروی اضافی در نزدیکی تهران بوده است.
با این حال به نظر می رسد زمان برای ایران رو به اتمام است. این موضوع روز پنجشنبه توسط شخص ترامپ به طور قطعی بیان شد. رئیسجمهور ایالات متحده در پستی نوشت: «بهتر است زودتر جدی شوند، قبل از اینکه خیلی دیر شود، زیرا وقتی این اتفاق بیفتد، دیگر راه برگشتی وجود ندارد و زیبا نخواهد بود».
برای ترامپ نیز زمان به نفع او نیست. او بهسرعت نیاز دارد تا به جای سخن گفتن و ادعای «پیروزی»، برخی از دستاوردهای اساسی را در این درگیری نشان دهد، حتی در حالی که ایران به بمباران کشورهای خلیجفارس ادامه میدهد.
چندین کارشناس پیش بینی کرده اند که شنبه (28 مارس) روز D خواهد بود. امجد طاها، کارشناس زمین استراتژی از امارات در توییتر نوشت: “شما با ترور مذاکره نمی کنید. شما به آن پایان می دهید. امارات متحده عربی محکم می ایستد… این شنبه آرام نخواهد گذشت. مشخص خواهد شد. به یاد خواهد ماند.”
آیا ترامپ چکمه های ما را روی زمین می گذارد؟
سیگنالهای کاخ سفید و مانورهای نظامی ایالات متحده، نشانههای زیادی مبنی بر اینکه تهاجم زمینی بر سندان است، ارائه کرده است.
بر اساس گزارشی در Axios، بر اساس گفتگو با مقامات آمریکایی، مقیاس و ترکیب نیروها (که بعداً توضیح داده شد) چهار سناریو کلی را نشان می دهد:
- تهاجم و تصرف جزیره خارگ، شاهرگ حیات اقتصادی ایران.
- حمله به لارک، جزیرهای که به تهران کمک میکند تا کنترل تنگه هرمز را در دست بگیرد.
- تصرف جزیره استراتژیک ابوموسی و دو جزیره مجاور که در نزدیکی ورودی غربی هرمز قرار دارند.
- تهاجم زمینی به اعماق ایران برای ایمن سازی مواد هسته ای دفن شده در تاسیساتی که توسط آمریکا و اسرائیل مورد حمله قرار گرفته اند.
با این حال همه نگاه ها به «جواهرات تاج» ایران – جزیره خارگ است. ایالات متحده قبلاً در 14 مارس سایت های نظامی را در خارگ، واقع در حدود 25 کیلومتری ایران بمباران کرد. با این حال، زیرساخت های انرژی در امان ماندند.
چرا خارگ اینقدر مهم است؟ دلیلش هم ساده است. این کشور راه نجات اقتصادی ایران است و بیش از 90 درصد صادرات نفت ایران را به خود اختصاص می دهد. طبق آخرین داده ها، ایران در سال 2024 حدود 78 میلیارد دلار (7.2 میلیون روپیه) از فروش نفت خام به دست آورده است. خارگ سهم بزرگی از این درآمد داشته است. این پول نه تنها عملیات رژیم را تأمین می کند، بلکه برای حفظ زرادخانه موشکی و هواپیماهای بدون سرنشین تهران نیز کلیدی است.
بنابراین، اگر آمریکا خارگ را تصرف کند، خود به خود باعث فروپاشی اقتصادی خواهد شد. سپس ترامپ می تواند از آن به عنوان اهرم فشاری بر ایران استفاده کند تا آنها را وادار به بازگشایی تنگه هرمز کند که 20 درصد نفت و گاز جهانی از آن عبور می کند. هدف تنها شکستن بن بست ایران در بازارهای جهانی است.
ایران جزیره خارگ را به قلعه تبدیل می کند
به نظر می رسد ایران قبلاً چنین احتمالی را استشمام کرده و دفاع های لایه ای را به کار گرفته است. خارگ در واقع به قلعه تبدیل شده است.
بر اساس گزارش CNN، این کشور شروع به گذاشتن مین های ضد نفر و ضد زره در اطراف جزیره و همچنین در خط ساحلی کرده است، جایی که نیروهای آمریکایی می توانند فرود بیایند.
پرسنل نظامی اضافی مستقر شده و پدافند هوایی نیز تقویت شده است. MANPAD یا سامانه های موشکی هدایت شونده زمین به هوای شانه ای نیز به خارگ ارسال شده است.
محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس ایران، پیش از این نسبت به تلاش برای اشغال جزایر ایرانی هشدار داده بود. قالیباف اوایل هفته جاری در توییتی نوشت: «اگر آنها از خط خارج شوند، تمام زیرساختهای حیاتی آن کشور منطقه، بدون محدودیت، هدف حملات بیامان قرار میگیرد».
اما کارشناسان هشدار داده اند که تصرف خارگ یا تامین امنیت تنگه هرمز با استفاده از نیروها خطرات قابل توجهی را به همراه دارد. خود مقامات ایالات متحده نگران هستند که چنین عملیات زمینی ممکن است تلفات زیادی را شامل شود.
چگونه آمریکا در خاورمیانه نیرو جمع آوری می کند؟
با این حال، ایالات متحده را از انتقال هزاران تفنگدار دریایی، چتربازان و کشتی های جنگی اضافی به سمت خاورمیانه متوقف نکرده است.
دو یگان اعزامی تفنگداران دریایی با حدود 4500 سرباز، سوار بر دو کشتی جنگی، هم اکنون از طرف مقابل اقیانوس آرام به سمت ایران در حرکت هستند. آنها از مرگبارترین نیروهای جنگنده هستند. آنها نه تنها در نبردهای زمینی و هوایی آموزش دیده اند، بلکه تفنگداران دریایی قادر به انجام حملات، حملات و عملیات آبی خاکی هستند که نیاز به حرکت کشتی به ساحل دارد.
اولین دسته از 2200 تفنگدار دریایی، سوار بر ناو یو اس اس تریپولی، یک کشتی جنگی تهاجمی آبی خاکی، احتمالا این هفته به خاورمیانه خواهد رسید. دسته دوم، سوار بر کشتی تهاجمی یو اس اس باکسر، احتمالا در هفته اول آوریل خواهد رسید.
علاوه بر این، حدود 2000 سرباز از لشکر 82 هوابرد ارتش ایالات متحده حرکت به سمت خاورمیانه را آغاز کرده اند. این سربازان می توانند در عرض 18 ساعت در هر نقطه از جهان مستقر شوند. آنها مانند یک واحد ورود اجباری عمل می کنند و برای انجام حملات چتر نجات و تصرف فرودگاه ها قبل از کنترل نیروهای زمینی آموزش دیده اند.
بنابراین، همراه با دو گروه تفنگداران دریایی، نزدیک به 7000 نیروی اضافی آمریکایی در راه خود به منطقه هستند. این یک حمله زمینی را فریاد می زند.
با این حال، کارشناسان پیشنهاد کردهاند که ایالات متحده در بهترین حالت ممکن است برای یک عملیات محتاطانه و محدود اقدام کند. روبن استوارت، کارشناس جنگ زمینی، به الجزیره گفت که حمله آمریکا به عراق در سال 2003 به حدود 160000 سرباز نیاز داشت. مساحت عراق یک چهارم ایران است.
استوارت گفت: “نیروی در حال استقرار با عملیات های محدود زمانی سازگار است و نه یک عملیات زمینی پایدار. هر دو نیروهای واکنش سریع هستند که برای حملات، تصرف مناطق کلیدی و ماموریت های کوتاه مدت طراحی شده اند.”
تا زمان انتشار این گزارش، هیچ دستور رسمی برای عملیات زمینی صادر نشده بود. همچنین این احتمال وجود دارد که مذاکرات حضوری آمریکا و ایران در پاکستان که به عنوان مذاکره کننده اصلی ظاهر شده است، برنامه ریزی شود. با این حال، مقیاس و ترکیب نیروها نشان می دهد که تهاجم زمینی فقط موضوع زمان است.
– به پایان می رسد
تنظیم کنید
