اقتصاد چین حکایت از دو واقعیت دارد. در ظاهر، ارقام صادرات قوی و مازاد تجاری بی سابقه به نظر می رسد که انعطاف پذیری را نشان می دهد. با این حال، در داخل کشور، علائم هشداردهنده در حال افزایش است و چالشهای جدیدی را برای رئیسجمهور شی جین پینگ در حالی که او برای گفتگوهای مهم با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا در سال آینده آماده میشود، ایجاد میکند.
صادرات چین اخیراً افزایش یافته و از یک تریلیون دلار مازاد تجاری فراتر رفته است که بالاترین میزان در تاریخ است. مراکز تولیدی به ارسال سریع کالاها ادامه می دهند و به پکن کمک می کنند تا رشد اقتصادی کلی را نزدیک به اهداف رسمی نگه دارد. این قدرت خارجی وجهه چین را به عنوان یک غول تولیدی جهانی تقویت کرده است، حتی در شرایطی که تنش های ژئوپلیتیکی و اختلافات تجاری در حال جوشیدن است.
با این حال، پشت این ارقام اصلی، اقتصاد داخلی چین در حال از دست دادن حرکت است. مخارج مصرفکننده همچنان ضعیف است و خردهفروشیها در ماه نوامبر کمی بیش از یک درصد افزایش یافت که کندترین رشد در نزدیک به دو سال گذشته است. تولید صنعتی کاهش یافته است، سرمایه گذاری کند شده است و اعتماد کسب و کار شکننده است. اقتصاددانان هشدار می دهند که این روندها به مسائل ساختاری اشاره دارد که تنها با صادرات قابل حل نیست.
محور اصلی کندی رشد داخلی، بحران جاری املاک چین است. املاک و مستغلات برای مدت طولانی بخشی کلیدی از ثروت خانوار بوده است و رکود مداوم به اعتماد مصرف کننده آسیب رسانده و هزینه ها را کاهش داده است. کاهش قیمت مسکن، متوقف ماندن پروژه های ساختمانی و افزایش بدهی توسعه دهندگان به شدت بر احساسات اقتصادی تأثیر گذاشته است.
حتی رئیسجمهور شی به طور علنی از سرمایهگذاری بیمورد انتقاد کرده است که نشاندهنده نگرانی رسمی در مورد شیوههای رشد ناپایدار است. پکن بارها وعده داده است که اقتصاد را از اتکای شدید به صادرات و مخارج زیرساختی به سمت مدلی که توسط مصرف داخلی هدایت می شود، تغییر دهد.
با این حال، این انتقال همچنان کند و مملو از حساسیت سیاسی است. محرک های بزرگ در مقیاس بزرگ خطرات بدتر شدن سطح بدهی های بالا را دارد، در حالی که اجرای اصلاحات ساختاری عمیق تر – مانند تقویت شبکه های ایمنی اجتماعی برای تشویق هزینه ها – دشوار است. رکود داخلی در زمان حساسی برای سیاست خارجی چین رخ می دهد.
از آنجایی که واشنگتن و پکن بحثها را در مورد تجارت، تعرفهها و محدودیتهای فناوری تجدید کردند، ممکن است مشکلات اقتصادی داخلی چین بر موضع مذاکرهاش تأثیر بگذارد. در حالی که پکن اهرم قابل توجهی را از طریق زنجیره های تامین جهانی و دسترسی به منابع کلیدی مانند مواد معدنی کمیاب حفظ می کند، ضعف اقتصادی در داخل گزینه های سیاست را محدود می کند.
تحلیلگران خاطرنشان می کنند که اتکای چین به صادرات آن را در برابر تغییرات تقاضای جهانی و اختلالات تجاری احتمالی آسیب پذیر می کند. در شرایطی که تنش ها با ایالات متحده هنوز حل نشده است، وابستگی به بازارهای خارجی برای جبران تقاضای ضعیف داخلی مستلزم افزایش ریسک است. برای شی، چالش دوگانه است: بازگرداندن اعتماد مصرفکنندگان و سرمایهگذاران در داخل، و ایجاد قدرت و ثبات در سطح بینالمللی.
اینکه او چقدر این اقدام متعادل کننده را به طور مؤثر مدیریت می کند می تواند نتیجه مذاکرات با ترامپ را شکل دهد و همچنین بر مسیر آینده اقتصاد چین تأثیر بگذارد.
– به پایان می رسد
