
لیلا مهدوی، مادر دادخواه سیاوش محمودی، از نوجوانان کشتهشده در اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱، با انتشار ویدیویی در اینستاگرام از درد و رنج چهار سال دوری از فرزندش و فشارهای حکومتی برای سکوت خانوادههای دادخواه سخن گفت و تأکید کرد که همچنان صدای دادخواهی فرزندش خواهد بود.
مادر سیاوش محمودی در این ویدیو با اشاره به اندوه عمیقی که پس از کشته شدن پسرش تجربه میکند گفت: «اینقدر دردی که دارم زیاده، اینقدر غم و سوگ زیاد است که قلبت را از شدت درد مچاله میکند. گاهی نمیتوانم حرکت کنم و این درد قابل توصیف نیست.»
او در ادامه از فشارهایی سخن گفت که برای سکوت و بازگشت به زندگی عادی بر او وارد میشود: «سرت را بالا میآوری و میبینی یک سری آدم دور و برت هستند و میگویند هیس، حرف نزن، بشین زندگیت را بکن.»
لیلا مهدوی تأکید کرد که پس از گذشت چهار سال همچنان نتوانسته با فقدان فرزندش کنار بیاید و گفت: «من نمیتوانم زندگی عادی داشته باشم. در این چهار سال یک لحظه پسرم از جلوی چشمانم کنار نرفته و مدام فکر میکنم الان اگر بود ۲۱ ساله بود و چه شکلی بود؟»
او با تأکید بر حق خود برای دادخواهی افزود: «در حقم ظلم شده و بچهام به ناحق کشته شده. من صدای سیاوش و صدای دادخواهی هستم.»
مادر این نوجوان جانباخته در متن همراه ویدیو نیز با طرح پرسشهایی درباره کشته شدن فرزندش و دیگر معترضان نوشت: «قلبم از شدت ظلمی که در حقم شده دارد میترکد؛ اما حتی فریاد زدن از این درد را هم باید سانسور کنم!»
او خطاب به عاملان کشتار معترضان پرسید: «چرا پسر من را کشتید؟ چرا جوانان ما را کشتید؟»
لیلا مهدوی در ادامه نوشت: «آن اسلحهای که در دستتان بود واقعی بود؛ گلولهای که شلیک کردید واقعی بود. جانهایی که گرفتید واقعی بودند. زندگیهایی که خاموش کردید واقعی بودند. آرزوهایی که به خاک سپردید واقعی بودند.»
او با یادآوری این که سیاوش هنگام کشته شدن تنها ۱۶ سال داشت افزود: «شما فقط جان یک انسان را نگرفتید؛ آینده یک مادر، رؤیاهای یک خانواده و هزاران لحظهای را گرفتید که دیگر هرگز تکرار نمیشوند.»
مادر سیاوش محمودی همچنین با انتقاد از فشارها برای خاموش کردن صدای خانوادههای دادخواه نوشت: «چرا باید مادری که فرزندش را از دست داده، برای بیان حقیقت بترسد و نگران مجرم شناخته شدن باشد؟»
او تأکید کرد: «من حق دارم بپرسم، حق دارم اعتراض کنم و حق دارم دادخواه فرزندم باشم.»
سیاوش محمودی، نوجوان ۱۶ ساله، روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات سراسری «زن، زندگی، آزادی» در محله نازیآباد تهران با شلیک گلوله نیروهای حکومتی کشته شد.
لیلا مهدوی در پایان پیام تازه خود بار دیگر بر ادامه دادخواهی تأکید کرد و نوشت: «نام سیاوش را نمیشود سانسور کرد. درد مادرش را نمیشود انکار کرد و حقیقت را نمیتوان با تحمیل سکوت برای همیشه پنهان کرد.»
صدای آمریکا پیشتر گزارش داده بود که لیلا مهدوی در پیگیری دادخواهی فرزندش با فشارهای امنیتی روبهرو شده است، و در شهریور ۱۴۰۲ نیز توسط نهادهای امنیتی احضار شده بود.
این فشارها در حالی ادامه داشته که خانوادههای کشتهشدگان اعتراضات سال ۱۴۰۱ بارها از تهدید، احضار و محدودیت در برگزاری مراسم یادبود عزیزان خود خبر دادهاند.
وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا در گزارشهای حقوق بشری خود به کشتار معترضان، از جمله کودکان، و برخوردهای امنیتی با خانوادههای قربانیان اعتراضات در جمهوری اسلامی اشاره کرده است.





