پیت هگست، وزیر جنگ ایالات متحده، روز جمعه ۱۶ مرداد ۱۴۰۵ با بازنشر مطلب یک کارشناس باسابقه امنیت ملی، ارزیابی مثبت از پیامدهای سیاست دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، در قبال جمهوری اسلامی و تحولات خاورمیانه را به اشتراک گذاشت.
هگست در این پست در شبکه اجتماعی «ایکس» تصویری را منتشر کرد که عنوان آن «ترامپ جنگ ایران را برد» است. در متن این تصویر که بخشی از مطلب جیمز جی. کارافانو است، استدلال شده که تحولات جاری در منطقه، از جمله افزایش نفوذ ایالات متحده و گسترش همکاریهای آمریکا با شرکای منطقهای، نشاندهنده موفقیت راهبرد دولت ترامپ است و نه شکست آن.
جیمز جی. کارافانو، نویسنده این مطلب میگوید اگر آقای ترامپ در این رویارویی در حال شکست بود، ابتکارهای جدید منطقهای شکل نمیگرفت. در ادامه آمده است که آنچه اکنون مشاهده میشود، «افزایش نفوذ آمریکا، افزایش مشارکتها و شتاب بیشتر» برای تحقق چارچوبی است که رئیس جمهوری آمریکا آن را زمینهساز «صلح و ثبات بلندمدت» در خاورمیانه میداند. این مطلب تحولات جاری را «دگرگونی منطقهای در مقیاسی بیسابقه» توصیف میکند.
هگست همچنین بخش دیگری از سخنان جیمز جی. کارافانو را نقل کرد که نوشته است: «تبلیغاتچیها میتوانند هرچه میخواهند روایتسازی کنند، اما مورخان خواهند نوشت که دونالد ترامپ تعیینکنندهترین نیرو در بازآرایی خاورمیانه در دوران معاصر بوده است.»
کارافانو کارشناس باسابقه امنیت ملی و سیاست خارجی در واشنگتن و از چهرههای ارشد بنیاد هریتیج، اندیشکده محافظهکار آمریکایی، است. او در حال حاضر مشاور ارشد رئیس بنیاد و پژوهشگر «ای. دبلیو. ریچاردسون» است و پیشتر مسئولیت بخش مطالعات امنیت ملی و سیاست خارجی این مؤسسه را برعهده داشت. کارافانو همچنین ۲۵ سال در ارتش آمریکا خدمت کرده، فارغالتحصیل آکادمی نظامی وستپوینت است و دارای مدرک دکترا از دانشگاه جورجتاون است.
بازنشر این پیام از سوی وزیر جنگ آمریکا، تازهترین نشانه از تلاش مقامهای دولت ترامپ برای تأکید بر ابعاد راهبردی تحولات پس از رویارویی با جمهوری اسلامی است. دولت آمریکا این تحولات را نه فقط از منظر دستاوردهای نظامی، بلکه در چارچوب تغییر موازنه قدرت در خاورمیانه و تقویت جایگاه آمریکا و متحدانش ارزیابی میکند.
پیت هگست در عین حال نشان میدهد که مقامهای دولت ترامپ بهطور فزایندهای نتیجه این رویارویی را بخشی از میراث گستردهتر سیاست خارجی رئیس جمهوری آمریکا میدانند؛ میراثی که، به باور حامیان او، میتواند ساختار سیاسی و امنیتی خاورمیانه را برای سالهای آینده تحت تأثیر قرار دهد.
