در حالی که رسانههای نزدیک به حاکمیت از «رزمایش دختران جانفدای ایران» بهعنوان نمادی از همبستگی ملی، وفاداری نسلهای جدید و آمادگی برای «فدا شدن در راه میهن» یاد میکنند، همزمان گزارشهایی از بازداشتهای گسترده و محدودیتهای اجتماعی، تصویری متفاوت از وضعیت زنان و دختران در ایران ارائه میدهد.
منصوره شجاعی، فعال حقوق زنان، ساکن هلند، به این پرسش پاسخ میدهد که تا چه حد میتوان این نوع حضور زنان را مستقل و خودجوش ارزیابی کرد؟
