چند روز پس از انتخابات پارلمانی اسرائیل که نتیجه آن به بن‌بستی سیاسی در این کشور انجامیده، در حالی که هنوز روشن نیست رئیس‌جمهور این کشور کار تشکیل ائتلاف میان احزاب برای دولت بعدی را به کدام‌یک از سیاستمداران واگذار می‌کند، نشانه‌های بیشتری پدیدار شده که حاکی است احتمال تشدید تنش میان آمریکا و اسرائیل با جمهوری اسلامی، در شکل‌گیری دولت تازه اسرائیل تاثیر خواهد داشت.
تحولات امنیتی و بالا گرفتن احتمال درگیری نظامی جدید با ایران، به محور اصلی رایزنی‌ها برای تشکیل کابینه جدید در اسرائیل تبدیل شده و فشارهای رسانه‌ای و سیاسی برای تشکیل دولت فراگیر و باثبات، یا دولتی با اکثریت راست افزایش یافته است.
تحلیل‌گران اسرائیلی معتقدند خطر درگیری نظامی، کشمکش‌های جناحی را کم‌اهمیت خواهد کرد. اکثریتی از سیاستمداران نیز موافق هستند که احتمال وقوع جنگ درگیری‌های سیاسی را به حاشیه خواهد برد.
ورود هرتسوگ به معادله تشکیل ائتلاف
اسحاق هرتسوگ، رئیس‌جمهور اسرائیل، روز ۱۳ آبان نتایج رسمی انتخابات کنست را از کمیسیون مرکزی انتخابات دریافت می‌کند و طبق قانون یک هفته فرصت دارد تفکر و مشورت کرده تا ببیند رهبر کدام حزب اصلی را برای تشکیل دولت بعدی مکلف کند.
هرتسوگ دهم آبان گفت جلوگیری از تکرار انتخابات یک هدف مهم است. او در این روز بار دیگر بر لزوم نرمش در مواضع احزاب برای تشکیل ائتلاف با احزاب رقیب جهت تشکیل دولت ائتلافی تأکید کرد.
او پیشتر نیز سیاستمداران را دعوت کرده بود با «ذهنی باز» به اقامتگاه ریاست جمهوری بروند تا پیشنهاد کنند که از کدام سیاستمدار برای نخست‌وزیری حمایت می‌کنند.
انتظار برای تصمیم ترامپ پس از «تکمیل آمادگی نظامی اسرائیل»
در حالی که رقیبان در صحنه سیاسی از بعد از انتخابات روز پنجم آبان مشغول یارگیری برای تقویت جناح خود هستند، رسانه‌های اسرائیل بخش دیگری از عمده توجه خود را به عرصه نظامی معطوف کرده‌اند: تقویت احتمال دور دیگری از جنگ مشترک آمریکا و اسرائیل با جمهوری اسلامی ایران.
این رسانه‌ها از «تکمیل آمادگی» ارتش اسرائیل خبر داده و نوشتند برنامه‌ریزی عملیاتی آماده است، تمرین‌های لازم به عمل آمده، به‌ویژه نیروی هوایی مستقر و منتظر ورود به عملیات است و عملا همه چیز در انتظار تصمیم دونالد ترامپ و ابلاغ آن به اسرائیل است.
عودد عیلام، معاون سابق عملیات جهانی موساد، به نیویورک‌پست گفته «اقدامات غیرمنتظره» ماهیت اصلی راهبردی اسرائیل است و او «مطمئن است» که اسرائیل غافلگیری‌هایی برای یک جنگ تازه در آستین دارد.
شبکه کان هفته گذشته گزارش داده بود ده فروند هواپیمای ترابری آمریکا با فرود در دو پایگاه «اوودا» و «نواتیم» در جنوب اسرائیل، تجهیزات لازم برای سامانه‌های دفاع هوایی «تاد» و «پاتریوت» را به اسرائیل منتقل کردند تا ذخایر اسرائیل برای موشک‌هایی که ایران در جنگ احتمالی به سوی اسرائیل شلیک خواهد کرد تقویت شده باشد.
بر اساس گزارش شبکه ۱۴ نیز شمار سوخت‌رسان‌های اعزامی آمریکا در اسرائیل برای کارزار نظامی تازه با ایران به ۸۰ فروند رسیده، حضور نظامیان آمریکایی در سراسر منطقه گسترش یافته و تجهیزات مشابه و نیروهای آمریکایی در کشورهای اطراف ایران مانند امارات و نیز در اردن مستقر شده است.
رسانه‌های اسرائیل شنبه‌شب به نقل از «یک مقام ارشد سیاسی» اسرائیل گفتند: این کشور احتمال تجدید جنگ را بیشتر از بخت دستیابی ایران و آمریکا در جریان مذاکرات جاری در تهران و دوحه به یک توافق سیاسی، ارزیابی می‌کند.
در این زمینه، وال‌استریت‌جورنال نیز شنبه‌شب از مذاکرات تلفنی دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو خبر داد.
فشار برای ائتلاف؛ دولت فراگیر ملی با تأکید بر دولتی راستگرا
به نوشته رسانه‌های اسرائیل، تحولات امنیتی اضطراری، که مهم‌ترین آن، احتمال تصمیم دونالد ترامپ برای ورود به کارزار نظامی تازه با ایران و درخواست از اسرائیل برای همکاری باشد، بر روند سیاسی داخلی و جدول زمانی تشکیل دولت بعدی اسرائیل اثرگذار است.
احتمال ورود به جنگ دوباره با ایران درخواست‌ها را برای لزوم تشکیل دولتی فراگیر از سیاستمداران یهودی- بدون مشارکت دو حزب عربی که ۱۹ کرسی از ۱۲۰ کرسی کنست را کسب کردند، بلندتر کرده است.
به گفته امیر ییوگی، مجری رادیوی ارتش، خطرات ایران شاید آبی باشد که آتش اختلافات سیاسی را خاموش می‌کند.
حامیان بنیامین نتانیاهو در آخر هفته در مقاله‌ها و حضورهای رسانه‌ای بر تلاش برای متقاعد کردن سیاستمدارانی از جناح گادی آیزنکوت جهت پیوستن به ائتلاف دولت بعدی تأکید کردند.
آن‌ها نگرانی از تشدید تنش با ایران را مهم‌ترین دلیل برای نزدیک شدن احزاب بزرگ یهودی به هم، علیرغم سخنان و مواضع پیشین رهبران این احزاب، دانسته و می‌گویند این برگ برنده باید بتواند طرف‌ها را به سوی بررسی احتمال تشکیل یک دولت وحدت ملی پیش ببرد.
گادی آیزنکوت تصریح کرده از اقدام نظامی جدید در مورد ایران در صورتی که سخن از تهدید مستقیم و فوری باشد، حمایت می‌کند- هرچند که او تصریح کرد «چک سفیدامضا» به دولت انتقالی نمی‌دهد.
دولت انتقالی بنیامین نتانیاهو از اختیارات قانونی لازم برای اتخاذ تصمیمات مهم راهبردی نظامی و دفاعی برای تأمین امنیت، شامل ورود به عملیات نظامی دفاعی یا تهاجمی، برخوردار است.
بر اساس بررسی اندیشکده مطالعات امنیت ملی اسرائیل، حزب لیکود و احزاب اصلی رقیب او اشتراکات بسیاری در مورد چالش‌های راهبردی مرتبط با ایران دارند و انتقادهای نفتالی بنت، یائیر لاپید و آویگدور لیبرمن در جناح رقیب از نتانیاهو در این زمینه بود که چرا در دو دهه نخست‌وزیری‌اش سرسختانه‌تر عمل نکرد تا کار به دو جنگ یک سال و نیم اخیر رسید.
یوآو لیمور، کارشناس نظامی، نیز دهم آبان در روزنامه حامی نتانیاهو، «اسرائیل‌هیوم»، ارزیابی کرد که احتمال جنگ درگیری‌های سیاسی را در روزهای آینده به حاشیه خواهد راند.
او نوشت: پدیدار شدن چشم‌انداز جنگ باید سیاستمداران را وادارد تا توجه به منافع ملی را در دستور کار قرار دهند.
آقای لیمور از اتلاف وقت در جناح نتانیاهو با هدف رسیدن به تکرار انتخابات جهت بهبود موقعیت این جناح و همچنین از عدم نرمش در جناح آیزنکوت نسبت به تشکیل یک دولت فراگیر ملی انتقاد کرد و نوشت: سیستم سیاسی باید در خدمت منافع ملی باشد.
عیدان یوسف، مفسر سیاسی نزدیک به جناح راست، نیز دهم آبان در سایت نیوزوان نوشت در حالی که ابرهای جنگ با ایران دوباره در آسمان پدیدار شده، تشکیل دولت وحدت ملی راهکار نیست زیرا یک کابینه فلج خواهد بود.
به نوشته آقای یوسف، به جای دولت فراگیر باید یک دولت راستگرا به رهبری لیکود تشکیل شود که احزاب نفتالی بنت و آویگدور لیبرمن هم بخشی از آن باشند؛ دو سیاستمداری که خود را عمدتا در جناح راست توصیف می‌کنند و مواضع و عملکردشان در طول سال‌ها این امر را نشان داده است.
گیدئون سعار، وزیر خارجه و هم‌حزبی نتانیاهو، نهم آبان با حضور در شبکه کان احزاب رقیب را به پیوستن به حزب لیکود فراخواند. او گفت رسیدگی به ادامه تهدیدات ایران باید در دست نتانیاهو بماند و دو سال آینده که دونالد ترامپ در قدرت است، برای اسرائیل اهمیت دارد.
در این میان، کارشناسان نظامی اسرائیلی، از جمله ژنرال‌های ذخیره الیعزر چینی ماروم، اسرائیل زیو و عاموس گیلعاد گفتند بنیامین نتانیاهو باید این بار دقیقا اهداف راهبردی از جنگ احتمالی با ایران را از قبل اعلام کند تا بعد بتوان سنجید که آیا این اهداف حاصل شده است یا نه.
