خانوادههای شماری از زندانیان سیاسی اعدامشده در سال ۱۳۶۷، روز جمعه سوم مهر، بار دیگر از ورود به گورستان خاوران در جنوبشرق تهران منع شدند و ناچار گلهای خود را پشت درهای بسته این محل گذاشتند.
بر اساس گزارش هرانا، خانوادهها پس از جلوگیری از ورودشان به خاوران، پشت درهای این محل مراسمی برگزار کردند و یاد بستگان اعدامشده خود را گرامی داشتند. در پایان این مراسم نیز مأموران امنیتی در محل حضور یافتند و از خانوادههای شرکتکننده فیلمبرداری کردند.
خاوران از محلهای شناختهشده دفن شماری از زندانیان سیاسی اعدامشده در سال ۱۳۶۷ است. عفو بینالملل در گزارشی درباره این اعدامها اعلام کرده است که از اواخر تیر تا شهریور ۱۳۶۷، مقامهای جمهوری اسلامی هزاران زندانی سیاسی را بهطور مخفیانه و فراقضایی اعدام کردند و اجساد بسیاری از آنان را در گورهای بینام و گورهای جمعی دفن کردند. این سازمان شمار قربانیان را بر اساس حداقل برآوردهای موجود حدود پنج هزار نفر اعلام کرده است.
عفو بینالملل همچنین گفته است که مقامهای جمهوری اسلامی طی دهههای بعد از ارائه اطلاعات درباره سرنوشت و محل دفن بسیاری از قربانیان به خانوادههای آنان خودداری کرده و برگزاری مراسم یادبود را نیز محدود کردهاند. این سازمان اعدامهای فراقضایی و ناپدیدسازیهای قهری مرتبط با این پرونده را، با توجه به گستردگی و سازمانیافتگی آنها، «جنایت علیه بشریت» توصیف کرده است.
بر اساس گزارش عفو بینالملل، زندانیان در جریان این اعدامها در برابر هیئتهایی متشکل از مقامهای قضایی، دادستانی و اطلاعاتی قرار میگرفتند که بعدها به «هیئتهای مرگ» معروف شدند. عفو بینالملل در ۲۵ مرداد ۱۳۶۷ درباره آغاز موج تازهای از اعدامهای سیاسی در ایران هشدار داده بود و در ۲۲ آذر همان سال اعلام کرد شواهد مربوط به وقوع اعدامهای گسترده دیگر قابل انکار نیست.
گزارشگر ویژه سازمان ملل درباره وضعیت حقوق بشر در ایران نیز در گزارشی منتشرشده در سال ۱۴۰۳ اعلام کرد که از تیر تا شهریور ۱۳۶۷، هزاران زندانی مخالف سیاسی در ۳۲ شهر ایران بهطور قهری ناپدید و فراقضایی اعدام شدند و اجساد آنان عمدتاً در گورهای بینام دفن شد. کارشناسان سازمان ملل همچنین در مکاتبات خود با جمهوری اسلامی به خودداری مقامها از ارائه اطلاعات کامل درباره سرنوشت، محل دفن و گواهی فوت قربانیان پرداختهاند.
وزارت خزانهداری ایالات متحده در ۱۳ آبان ۱۳۹۸، هنگام تحریم ابراهیم رئیسی، رئیس وقت قوه قضائیه جمهوری اسلامی، اعلام کرد که او پیشتر در مقام معاون دادستان تهران در یکی از هیئتهای موسوم به «هیئت مرگ» مشارکت داشته است؛ هیئتی که به گفته این وزارتخانه دستور اعدام فراقضایی هزاران زندانی سیاسی را در سال ۱۳۶۷ صادر کرد.
