سرمایه اجتماعی، یعنی اعتماد میان مردم و اعتماد به نهادهای عمومی، یکی از مهمترین شاخصهای سنجش سلامت هر جامعه به شمار میرود. کاهش این سرمایه معمولاً تنها به افت مشارکت اجتماعی محدود نمیشود، بلکه میتواند بر احساس عدالت، امید به آینده، رفتارهای اقتصادی، مهاجرت و حتی انسجام ملی تأثیر بگذارد. در همین چارچوب، سعیده شفیعی روزنامهنگار در یادداشتی با بررسی یافتههای تازهترین «پایش ملی وزارت کشور» که با مشارکت ۸۵ هزار نفر انجام شده، از کاهش اعتماد عمومی، گسترش احساس بیعدالتی، افزایش ناامیدی و تغییر رفتارهای اجتماعی و اقتصادی در ایران خبر داده است.
