برای بیش از 40 روز، کشمیر تحت اشغال پاکستان (PoK) در چنگال یک جنبش اعتراضی توده ای که بازارها را بسته، عملکرد دولت را مختل کرده و هزاران نفر را به خیابان آورده است. در قلب این ناآرامی ها منشور 38 ماده ای از خواسته ها وجود دارد که معترضان می گویند باید قبل از پایان ناآرامی ها برآورده شود.
کمیته اقدام مشترک عوامی (JAAC) که رهبری تظاهرات را بر عهده دارد، گفته است که ناآرامی ها تا زمانی که تظاهرات به پایان برسد ادامه خواهد داشت. لیست 38 خواسته پذیرفته شده است.
منشور معترضان موضوعات متعددی را مورد بررسی قرار می دهد، اما برق به عنوان مهمترین خواسته جنبش ظاهر شده است.
برق به عنوان بزرگ ترین مسئله ظاهر می شود
بیشترین تقاضا مربوط به برق است. معترضان می خواهند برق تولید شده از پروژه های برق آبی در PoK به هزینه تولید برای ساکنان محلی تامین شود. آنها همچنین خواستار انتقال مستقیم حق امتیاز پروژه هایی مانند سد مانگلا به منطقه شده اند.
این منشور همچنین به دنبال حذف مالیاتهای اضافی، هزینههای تعدیل سوخت و سایر هزینههای اضافی از قبضهای برق و پایان دادن به قطعهای بیبرنامه برق است.
یارانه، کاهش تورم
افزایش تورم به عنوان یکی دیگر از مسائل مهم مطرح شده است.
این منشور خواستار همتراز شدن قیمت آرد گندم با قیمت های گلگیت-بالتستان، یارانه های دولتی برای شکر، روغن پخت و پز (غیره) و سایر کالاهای اساسی و کمک های ویژه به کشاورزان در قالب کودهای یارانه ای و بذر شده است.
خواسته های سیاسی JAAC
حقوق سیاسی بخش مهمی از جنبش را تشکیل می دهد.
JAAC خواستار لغو 12 کرسی رزرو شده در مجلس PoK شده است که بسیاری از مردم محلی آن را وسیله ای برای مداخله سیاسی اسلام آباد می دانند.
این سازمان همچنین به دنبال اختیارات مالی و اداری بیشتر برای نهادهای محلی، تضمین آزادی سازمانهای منطقهای و اصلاحات قانون اساسی برای بازتعریف توزیع اختیارات بوده است.
این منشور همچنین خواستار اقدام شدید علیه فساد، از جمله محدود کردن تعداد وزرا، پایان دادن به امتیازات تجملی برای مقامات دولتی، و انجام حسابرسی مستقل از مخارج دولت در 10 سال گذشته است.
اصلاحات در مراقبت های بهداشتی و آموزشی
معترضان همچنین خواستار بهبود عمده در مراقبت های بهداشتی و آموزشی شده اند.
خواسته های آنها شامل تامین امکانات MRI و سی تی اسکن در بیمارستان های منطقه، اجرای طرح کارت صحی، انتصاب پزشکان در بیمارستان های روستایی و ایجاد هیئت های آموزشی و موسسات فنی جدید است.
درخواست JAAC بیش از اقدام پلیس
از دیگر خواسته های خود، JAAC خواستار عقب نشینی پرونده های تروریسم علیه معترضان، آزادی فعالان دستگیر شده، تحقیقات قضایی در مورد اقدامات پلیس، جاده های بهتر، اتصال به اینترنت بدون وقفه، دسترسی به آب آشامیدنی پاک، اولویت برای ساکنان محلی در اشتغال، و اطمینان از اینکه سهم بیشتری از درآمد گردشگری در PoK صرف می شود، شده است.
به گفته معترضان، چندین دور مذاکره بین JAAC و دولت پاکستان بر سر منشور 38 ماده ای صورت گرفته است، اما تاکنون در مورد هیچ موضوع مهمی به توافق نرسیده است.
در نتیجه، اعتراضات در سراسر راولاکوت، مظفر آباد و مناطق مجاور ادامه دارد و فشار بر دولت پاکستان برای رسیدگی به خواسته های تظاهرکنندگان را افزایش می دهد.
– به پایان می رسد
