منوچهر فرید، بازیگر پیشکسوت سینما و تئاتر ایران و از چهرههای شناختهشده موج نو سینمای ایران، در ۸۹ سالگی در ملبورن استرالیا درگذشت.
خبر درگذشت او روز جمعه ۱۱ تیر منتشر شد. فرید که متولد سال ۱۳۱۶ در تهران بود، فعالیت هنری خود را از تئاتر آغاز کرد و پس از حضور در نمایشهای صحنهای و برنامههای زنده تلویزیونی، از اوایل دهه ۱۳۴۰ وارد سینما شد.
ورود حرفهای او به دنیای بازیگری از طریق اداره هنرهای دراماتیک و آشنایی با حمید سمندریان شکل گرفت. فرید بارها از سمندریان به عنوان یکی از تاثیرگذارترین چهرهها در شکلگیری شیوه بازیگری خود یاد کرده و گفته بود که آموزشهای او، بهویژه در زمینه بیان طبیعی و پرهیز از لحنهای تصنعی رایج آن دوران، تاثیر ماندگاری بر کار هنریاش گذاشت.
نخستین حضور سینمایی فرید در فیلم «خشت و آینه» ساخته ابراهیم گلستان رقم خورد، اما بیش از هر چیز با نقش «آقا رحیم» در فیلم «رگبار» ساخته بهرام بیضایی شناخته میشود؛ نقشی که از شخصیتهای ماندگار سینمای ایران به شمار میرود.
فرید در طول فعالیت هنری خود در شماری از آثار شاخص سینمای ایران ایفای نقش کرد. «رگبار»، «غریبه و مه»، «کلاغ» و «چریکه تارا» از جمله همکاریهای او با بهرام بیضایی بودند. او همچنین در فیلمهای «بلوچ»، «صدای صحرا» و «میراث من جنون» حضور داشت و در مجموعه تلویزیونی «دلیران تنگستان» نیز نقشآفرینی کرد.
کارنامه سینمایی او اگرچه کوتاه بود، اما حضورش در آثار مهم سینمای متفاوت ایران، نام او را در کنار نسل بازیگرانی قرار داد که در شکلگیری تئاتر مدرن و سینمای موج نو در دهههای ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ نقش داشتند.
منوچهر فرید پس از انقلاب ۱۳۵۷ و در شرایطی که به دلیل بهائی بودن امکان ادامه فعالیت هنری در ایران را نداشت، کشور را ترک کرد. او ابتدا به آمریکا و سپس به استرالیا مهاجرت کرد و تا پایان عمر در آن کشور زندگی کرد.
فرید پس از مهاجرت دیگر به بازیگری حرفهای بازنگشت و در مشاغل مختلف از جمله صنعت تولید و نساجی مشغول به کار شد. او در یکی از گفتوگوهای خود سالها بعد گفته بود زندگی پس از مهاجرت را همچون ایفای نقشی طولانی میبیند؛ نقشی که این بار نه روی صحنه و پرده سینما، بلکه در زندگی روزمره جریان داشت.
او هرگز به ایران بازنگشت، اما نامش به واسطه حضور در آثار ماندگار موج نوی سینمای ایران و همکاری با کارگردانانی چون بهرام بیضایی و ابراهیم گلستان، در تاریخ سینمای معاصر ایران ماندگار خواهد ماند.
