دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا اخیرا گفته است که توافق صلح با ایران نزدیک است. او سپس ادامه داد که “هیچ عجله ای” برای نهایی کردن آن وجود ندارد.
در یک بازه زمانی تقریباً 24 ساعته، رئیس جمهور ایالات متحده برای اولین بار اعلام کرد که یک توافق با تهران “مذاکرات زیادی انجام شده است”و باعث افزایش در بازارهای جهانی شد، قبل از اینکه بعداً تاکید شود که محدودیتهای مرتبط با مناقشه تا زمانی که ایران به طور کامل از شرایط آمریکا پیروی نکند، باقی خواهد ماند.
پس کدام است، معامله یا عدم معامله؟
هیچ کس واقعا نمی داند، و این عدم اطمینان به یکی از ویژگی های تعیین کننده درگیری غرب آسیا تبدیل شده است ترامپ تقریباً هر روز تیرهای دروازه را جابجا می کند.
در حالی که هیچ چیز جدیدی در مورد تغییر اظهارات رئیس جمهور ایالات متحده وجود ندارد، لایه دیگری در داستان وجود دارد که اکثر مردم آن را از دست داده اند: اینکه چگونه اظهارات او بازارها را به حرکت در می آورد. زیرا هر تغییر در لفاظی ترامپ بر روی نفت، سهام و احساسات سرمایه گذاران در زمان واقعی تأثیر می گذارد.
با توجه به خبرگزاری رویترزآخرین چارچوب پیشنهادی ایران میتواند تنگه هرمز، یکی از حیاتیترین مسیرهای نفتی جهان را بازگشایی کند و در عین حال مذاکرات پیرامون برنامه هستهای تهران را از سر بگیرد.
بازارها بلافاصله با افزایش شدید واکنش نشان دادند. پس از اینکه ترامپ پیشنهاد کرد پیشرفت نزدیک است، قیمت نفت به شدت کاهش یافت، زیرا معاملهگران شرط میبندند که اختلالات در یکی از حیاتیترین مسیرهای کشتیرانی جهان در نهایت ممکن است کاهش یابد.
بازارهای آسیایی صعود کردند زیرا سرمایه گذاران این اظهارات را نشانه ای از حرکت درگیری به سمت کاهش تنش تفسیر کردند.
سپس ترامپ دوباره لحن را تغییر داد.
ساعاتی بعد ترامپ دوباره لحن خود را تغییر داد. گفت: “هیچ عجله ای” برای نهایی کردن توافق وجود ندارد و تاکید می کند که محدودیت های مرتبط با درگیری تا زمانی که ایران به طور کامل از شروط ایالات متحده پیروی نکند، باقی خواهد ماند.
این نوسان بین خوش بینی و احتیاط به طور فزاینده ای به یکی از ویژگی های تعیین کننده پیام های ژئوپلیتیک ترامپ تبدیل شد. و وال استریت هر بار واکنش نشان داده است.
بازارهای متحرک، نه معاملات
در هفتههای اخیر، تحلیلگران مالی و کارشناسان اخلاق در ایالات متحده شروع به طرح سؤالات گستردهتری در مورد اینکه چگونه اظهارات ترامپ در مورد تعرفهها، جنگهای تجاری و درگیریهای ژئوپلیتیکی بارها نوسانات عمدهای را در بازارها ایجاد کردهاند، مطرح کردهاند.
بررسیها پس از آن تشدید شد که گزارشها سودهای مرتبط با معاملات مرتبط با ترامپ را در دورههای افزایش نوسانات نشان دادند. گزارشی که در اوایل این ماه منتشر شد، به افزایش نگرانی کارشناسان وال استریت اشاره کرد بیش از تصورات تضاد منافع و امکان تأثیر پیام های سیاسی بر بازارهای مالی.
هیچ مدرکی مبنی بر تجارت داخلی یا فعالیت غیرقانونی وجود نداشت. اما نادیده گرفتن نگرانی گستردهتر سختتر شد.
در چند هفته گذشته، ترامپ در مقاطع مختلف ابراز اطمینان کرد که مذاکرات در حال نزدیک شدن به پیشرفت است، به فشار نظامی شدیدتر در صورت شکست مذاکرات اشاره کرد، به تهران نسبت به “آزمایش” ایالات متحده هشدار داد و همزمان تاکید کرد که دیپلماسی همچنان مسیر مطلوب پیش رو است.
خود مذاکرات غیرقابل انکار جدی بود.
این گفتگوها شامل رفع تحریمها، امنیت دریایی، برنامه هستهای ایران و دسترسی آینده از طریق تنگه هرمز، آبراه باریکی بود که سهم عمدهای از نفت و گاز طبیعی مایع جهان را حمل میکند.
اما علیرغم اینکه ترامپ مکرراً پیشنهاد می کرد توافق نزدیک است، چندین اختلاف عمده حل نشده باقی ماندند.
بررسی واقعیت ایران
یکی از بزرگترین نقاط معترض همچنان ادامه داشت ذخایر اورانیوم غنی شده ایران.
ترامپ و مقامات ارشد آمریکایی تاکید کردند که تهران نمی تواند موادی را که واشنگتن معتقد است در نهایت می تواند از قابلیت تسلیحات هسته ای حمایت کند، حفظ کند. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، اخیراً مذاکرات را به عنوان «پیشرفت قابل توجه، هرچند نه پیشرفت نهایی» توصیف کرد، که ارزیابی محتاطانهتری نسبت به اظهارات مکرر ترامپ مبنی بر دستیابی به توافق به زودی بود.
ایران در عین حال گفت که روایت آمریکا بسیار سریعتر از واقعیت پیش می رود. یک منبع بلندپایه ایرانی به خبرگزاری رویترز گفت که تهران موافقت نکرده است بیش از ذخایر اورانیوم غنی شده خود، مستقیماً با فرضیات برخاسته از بخش هایی از روایت ایالات متحده در مورد مذاکرات متناقض است.
رسانههای مرتبط با ایران نیز علناً ادعاهای مکرر ترامپ مبنی بر اینکه چارچوب تقریباً کامل شده است را رد کردند. پس از آنکه ترامپ این توافق را «به طور عمده مورد مذاکره» توصیف کرد، خبرگزاری فارس ایران به شدت عقب نشینی کرد و بخشهایی از روایت آمریکا را «ناسازگار با واقعیت» خواند.
این شکاف گسترده بین لفاظی و واقعیت به یکی از ویژگی های تعیین کننده مذاکرات تبدیل شد.
در برخی مواقع، به نظر میرسید که استراتژی دولت ترامپ در ایران در دو حالت همزمان عمل میکند: یکی پیشبینی صلح قریبالوقوع، دیگری هشدار میداد که این روند شکننده و ناقص باقی مانده است.
هنر ترامپ در هرج و مرج استراتژیک
مانند دیپلماسی او با کره شمالی در دوره اول ریاست جمهوری اش، استراتژی ترامپ در ایران به طور فزاینده ای شبیه یک مذاکره عمومی در حال چرخش بود که در آن تهدیدها، خوش بینی و عدم اطمینان همه در کنار هم و اغلب در یک چرخه خبری به کار گرفته می شدند.
یک لحظه، یک پیشرفت نزدیک به نظر می رسد. چند ساعت بعد لحن دوباره تغییر کرد.
حامیان استدلال می کردند که غیرقابل پیش بینی بودن اهرمی ایجاد کرده و دشمنان را از تعادل خارج می کند. منتقدان استدلال کردند که این امر باعث سردرگمی می شود، به ویژه زمانی که هر بیانیه ریاست جمهوری به نظر می رسید که می تواند قیمت نفت، سهام و احساسات گسترده تر سرمایه گذاران را تقریباً بلافاصله تغییر دهد.
این بررسی پس از آن تشدید شد که گزارشها درباره سودهای تجاری مرتبط با ترامپ در دورههای اخیر نوسانات بازار، بحثهای تازهای را در وال استریت بر سر تضاد منافع و همپوشانی فزاینده بین پیامهای سیاسی و حرکت بازار به راه انداخت.
هیچ مدرکی مبنی بر تجارت داخلی یا فعالیت غیرقانونی وجود نداشت.
اما توافق یا عدم توافق، ترامپ به طور فزاینده ای از نوسانات پیرامون مذاکرات سود می برد.
هر تغییر در لحن بازارها را به حرکت درآورد. قیمت نفت نوسان کرد، سهام واکنش نشان دادند و سرمایه گذاران تلاش کردند تا پس از هر تیتر جدید از واشنگتن موقعیت خود را تغییر دهند.
عدم اطمینان ایران را در حدس زدن نگه داشت، بازارها را در حرکت نگه داشت و توجه جهانی را به بیانیه بعدی ترامپ معطوف کرد.
یک لحظه صلح نزدیک ظاهر شد. دفعه بعد، تیرک دروازه ها دوباره جابه جا شد.
و در حالی که خود توافق با ایران نامشخص بود، واکنش بازار در اطراف ترامپ هرگز کاهش نیافته است.
– به پایان می رسد
