نزدیک به هشت دهه پس از جداسازی شبه قاره، لاهور اکنون نامهای هندو، سیک، جین و دوران استعمار را در خیابانها، کوچهها و جادههای خود بازمیگرداند. بسیاری از این نامها قبلاً به نام شخصیتهای اسلامی، پاکستانی یا محلی تغییر نام داده بودند.
اسلامپورا بار دیگر کریشان ناگار است. بابری مسجد چوک به جین ماندیر چوک بازگشته است. سنت نگر اکنون سنت نگر است. بر اساس گزارش های متعدد، مصطفی آباد دوباره به دارامپورا تبدیل شده است.
تغییر نام بخشی از تلاش دولت پنجاب پاکستان برای بازگرداندن میراث پیش از تقسیم لاهور است که بسیاری معتقدند در طول دهه ها به آرامی از بین رفته است. یک مقام دولتی پنجاب به خبرگزاری گفت: «جلسه کابینه پنجاب به ریاست مریم نواز، وزیر امور خارجه، چند روز پیش طرحی را برای احیای نامهای اصلی و تاریخی خیابانها و جادههای مختلف در لاهور و همسایگی آن تصویب کرد». PTI.
تابلوهای راهنمای جدید با نام های قدیمی تر در دو ماه گذشته در بخش هایی از لاهور ظاهر شده اند. 9 مکان به طور رسمی به هویت قبلی خود بازگشته اند. از جمله لاکشمی چوک، که زمانی به مولانا ظفرعلی خان چوک تغییر نام داد. جاده دیویس که به جاده سر آقاخان تبدیل شده بود. و جاده کوئینز که به جاده فاطمه جناح معروف بود. باغهای لورنس معروف لاهور نیز پس از سالها بهعنوان باغ جناح، انجمن استعماری قدیمیاش را پس میگیرد. چاپ.
اما برای لاهوری ها، این نام ها هرگز ناپدید نشدند.
کامران لشاری، مدیر کل سابق شهر دیواری لاهور و دبیر LAHR، گفت: «مردم هنوز آنها را با نام های قدیمی صدا می کنند. چاپ.
او گفت که تلاش های بازسازی عمداً هویت لایه ای لاهور را در بر می گیرد – مسلمان، سیک، هندو، مسیحی و استعمار همزمان.
او گفت: “این که مسیحی باشد، سیک، هندو یا پارسی، فرقی نمی کند.”
لاهور پژواک پنجاب قبل از تقسیم را بازیابی می کند
لاهور از دیرباز در خاطره شبه قاره به گونهای زندگی میکند که تعداد کمی از شهرهای این کشور از آن استفاده کردهاند. در فاصله 50 کیلومتری از امریتسار، زمانی خانه فرهنگی مشترک پنجابیها در ادیان و جوامع بود. بازارهای شلوغ، کالجهای قدیمی، باغها، آخاراها، معابد، گوردواراها و زیارتگاههای آن متعلق به پنجاب بود که قبل از تقسیم منطقه در سال 1947 به دو کشور تقسیم شد.
پارتیشن لاهور را برای همیشه تغییر داد. اکثر خانوادههای هندو و سیک در جریان خشونتهای سال 1947 گریختند یا مجبور به ترک شدند. در دهههای بعد، بسیاری از خیابانها، محلات و مکانهای دیدنی که زمانی با تاریخ هندو، سیک یا بریتانیا مرتبط بودند، به تدریج با هویتهای اسلامی یا ملیگرا تغییر نام دادند.
کریشان ناگار اسلامپورا شد. دارامپورا مصطفی آباد شد. جاده جین ماندیر به مسجد بابری چوک تبدیل شد.
با این حال، لاهور قدیمی در برابر پاک شدن کامل مقاومت کرد.
اما در خیابان های لاهور، نام های قدیمی هرگز به طور کامل ناپدید نشدند. چای فروشان، مغازه داران، رانندگان ریکشا و ساکنان همچنان از آنها در مکالمات روزمره استفاده می کردند. برای بسیاری از مردم لاهوری، Lakshmi Chowk همیشه Lakshmi Chowk بود، مهم نیست که تابلوهای راهنما یا پرونده های رسمی چه می گفتند.
لاهور خانه بیش از 100 بنای میراث شناخته شده است. در حال حاضر کار مرمت ده ها مکان از دوران استعمار در حال انجام است.
حرکت احیا همچنین شامل کار بازسازی کلیساها و سازههای مربوط به دوره سیکها است که به امپراتوری مهاراجه رنجیت سینگ مرتبط هستند. در قلعه لاهور، مقامات تابلویی از شاهزاده خانم بامبا ساترلند، آخرین نواده خانواده سلطنتی سیک را بازسازی کردند. کامران لاشاری گفت که تلاشهای قبلی برای نصب مجسمه مهاراجه رنجیت سینگ در لاهور با خرابکاری روبرو شده است. اما او گفت که فضا در سال های اخیر بازتر و فراگیرتر شده است.
تلاش برای احیای دوباره خاطرات مرتبط با تاریخ ورزشی و فرهنگی لاهور را باز کرده است.
PTI گزارش داد که نواز شریف همچنین پیشنهاد بازگرداندن زمینهای تاریخی کریکت لاهور و میدان کشتی قدیمی در پارک مینتو، که اکنون پارک اقبال بزرگ نامیده میشود، را ارائه کرده است. مدتها قبل از تقسیم، زمینها نسلهایی از کریکتبازان از جمله ستارگان پاکستانی مانند اینزامام الحق و بزرگ هندی لالا آمارنات را تولید کرده بود که قبل از سال 1947 در آنجا آموزش دیدهاند.
آخارای تخریب شده پارک زمانی با کشتی گیران افسانه ای مانند گاما پهلوان و امام بخش تکرار می شد. قبل از تقسیم، خانوادههای هندو لاهور نیز هر سال برای جشنهای دوسهرا در آنجا جمع میشدند.
– تمام می شود
