سفر دو روزه نارندرا مودی، نخست وزیر هند به هلند، ممکن است فاقد صحنه برگزاری نشست در پاریس یا وزن تاریخی یک نشست در لندن باشد. با این حال، برای کسانی که سیاست خارجی را با دقت مطالعه می کنند، ممکن است ثابت شود که این یکی از مهم ترین تعاملات هند در اروپا در سال جاری است.
در مرکز این دیدار، امضای رسمی یک مشارکت استراتژیک جدید هند و هلند است – چارچوبی که روابط دوجانبه را که مدتهاست مورد توجه قرار نگرفته بود، به چیزی با اهمیت ژئوپلیتیکی بسیار بزرگتر تبدیل میکند. مودی قرار است با راب جتن نخست وزیر و همچنین با پادشاه ویلم الکساندر و ملکه مکسیما دیدار کند، اما ابعاد تشریفاتی این دیدار نباید جاه طلبی های سخت تر آن را پنهان کند. این اساساً مربوط به فناوری، سرمایه و همسویی استراتژیک بلندمدت است.
یک وزنه بعید
در ظاهر، هلند ممکن است یک اولویت غیرمنتظره به نظر برسد. این کشور هیچ کرسی دائمی در شورای امنیت سازمان ملل متحد ندارد، هیچ بازدارنده هسته ای مستقلی در اختیار ندارد و بخشی از فضای جغرافیایی قدرت های مشهورتر اروپا را اشغال می کند. و با این حال، رابطه اقتصادی بین هند و هلند، با هر معیار جدی، به طور قابل توجهی قابل توجه است.
تجارت دوجانبه بین دو کشور به نزدیک به 28 میلیارد دلار رسیده است – رقمی که هلند را در زمره بزرگترین شرکای تجاری هند در هر نقطه از قاره قرار می دهد. جالبتر اینکه سرمایهگذاری انباشته هلند در هند اکنون بیش از 55 میلیارد دلار است و هلند را به چهارمین سرمایهگذار خارجی بزرگ هند در جهان تبدیل میکند. اینها اعداد یک شریک جانبی نیستند. آنها اعداد کشوری هستند که بی سر و صدا به یکی از سهامداران اصلی در مسیر اقتصادی هند تبدیل شده است.
بخش هایی که اهمیت دارند
آنچه به این بازدید بافت استراتژیک خاص خود می بخشد، ماهیت بخش های مورد بحث است. هند و هلند در حال تعمیق همکاری در زمینه نیمه هادی ها، هیدروژن سبز، دفاع، مدیریت آب، نوآوری و زنجیره تامین فناوری پیشرفته هستند. در هر مورد، انتخاب شریک زندگی عمدی را منعکس می کند.
بعد نیمه هادی شاید گویاترین باشد. هلند در اوج اکوسیستم جهانی تولید تراشه قرار دارد. شرکتهای هلندی برای تولید ماشینهای لیتوگرافی پیشرفته که بدون آنها نیمهرساناهای مدرن نمیتوان تولید کرد، ضروری هستند. از آنجایی که هند به دنبال جاه طلبی خود برای تثبیت خود به عنوان یک قطب تولید نیمه هادی – با حمایت مشوق های دولتی قابل توجه و سرمایه گذاری خصوصی رو به رشد- است – دسترسی به تخصص فن آوری هلندی و یکپارچه سازی زنجیره تامین صرفاً مطلوب نیست. ضروری است.
مدیریت آب، در حالی که کمتر جذاب است، به همان اندازه قابل توجه است. هند با یک بحران تجمعی در ابعاد مختلف مواجه است: بادهای موسمی نامنظم، تنش آبی شهری، آسیب پذیری سواحل، و پیامدهای بلندمدت عقب نشینی یخبندان. هلند، که قرنها را صرف مهندسی رابطه خود با آب کرده است – بازیابی زمین از دریا، مدیریت دلتای رودخانهها، طراحی زیرساختهای شهری مقاوم در برابر سیل – دقیقاً همان نوع تخصص کاربردی را ارائه میدهد که هند به فوریت نیاز دارد. این که همکاری آبی در دستور کار دوجانبه برجسته است، نشان دهنده این است که هر دو طرف چقدر این چالش را جدی می گیرند.
در همین حال، هیدروژن سبز در تقاطع تعهدات امنیت انرژی و آب و هوا قرار دارد. از آنجایی که هند و اروپا هر دو برای کربن زدایی اقتصادهای صنعتی خود تلاش می کنند، توسعه زنجیره های تامین هیدروژن – و زیرساخت های حمایتی از آنها – نشان دهنده یک منطقه بلندمدت از منافع مشترک است که این مشارکت برای تسریع در موقعیت خوبی قرار دارد.
زمان و جغرافیا
زمان بازدید اتفاقی نیست. اروپا در بحبوحه ارزیابی مجدد اساسی وابستگی های تجاری، مشارکت های انرژی و تعامل با هند و اقیانوس آرام است. در مقابل این پسزمینه، هند بهطور روشمند کار میکند تا خود را به عنوان یک جایگزین قابل اعتماد – از لحاظ اقتصادی، سیاسی، و از نظر قابلیت اطمینان زنجیره تامین قرار دهد.
هلند، در این زمینه، صرفاً یک شریک دوجانبه نیست. این یک دروازه استراتژیک است. روتردام – بزرگترین بندر اروپا – یک گره اصلی است که کالاهای ورودی یا خروجی از قاره از طریق آن عبور می کنند. زیرساخت های مالی و لجستیک هلند مدت هاست که به عنوان مجرای جریان سرمایه بین المللی عمل کرده است. بنابراین، یک مشارکت عمیق با هلند، هند را نه تنها به یک کشور، بلکه به شریانهای تجارت اروپایی متصل میکند.
این دومین سفر مودی به هلند است که اولین بار در سال 2017 انجام شد. این تداوم اهمیت دارد. این نشان دهنده اعتماد سیاسی، تعامل انباشته، و رابطه ای است که فراتر از معامله حرکت کرده است.
منطق گسترده تر سیاست خارجی
آنچه این دیدار در نهایت منعکس می کند، بلوغ رویکرد هند به اروپا است. برای چندین دهه، دیپلماسی اروپایی دهلی نو تقریباً به طور کامل در اطراف پایتخت های بزرگ – لندن، پاریس، برلین، بروکسل، سازماندهی شد. این روابط مهم باقی می مانند. اما هند به طور فزاینده ای دریافته است که برخی از مهم ترین شرکای اروپایی آن کشورهایی هستند که نقاط اختناق را کنترل می کنند: در فناوری، در لجستیک، در سرمایه گذاری، و در فرآیندهای تنظیم هنجارهای نهادهای چندجانبه.
هلند دقیقاً با این مشخصات مطابقت دارد. این کشوری است که نفوذ آن بسیار فراتر از آن چیزی است که اندازهاش نشان میدهد – تابعی از ادغام عمیق آن در تجارت جهانی، پایگاه صنعتی فنآوریاش و نقش تاریخیاش بهعنوان مرکز سرمایه بینالمللی.
دهلی نو با رسمیت بخشیدن به یک مشارکت استراتژیک با لاهه، صرفاً یک توافق دوجانبه دیگر را به فهرست رو به رشد اضافه نمی کند. این نشاندهنده درک پیچیدهتر از جایی است که قدرت اروپایی واقعاً در آن قرار دارد – و تضمین میکند که هند در آنجا جای محکمی دارد.
– به پایان می رسد
