در حالی که هرمز بازارهای جهانی نفت را خفه می کند، تصاویر ماهواره ای نشت نفت گسترده را نشان می دهد – هندوستان امروز

حتی در حالی که جهان پس از محاصره کریدور هرمز به دنبال نفت است، تصاویر ماهواره ای طنز تلخی را نشان می دهد. از یک سو، بحران قیمت نفت را بالا می برد و همه چیز از سوخت گرفته تا غذا را گران می کند. از سوی دیگر، نفت در همان آب هایی که آن را حمل می کنند می ریزد و به جای رسیدن به خانه ها، کارخانه ها و بازارها، در سراسر دریا پخش می شود.

در هرمز نفت تنها در تانکرها محبوس نمی شود. در واقع روی آب شناور است.

پس از اصابت حملات ایران و آمریکا به تاسیسات نفتی و کشتی ها در کریدور هرمز، لکه های نفتی متعددی از فضا قابل مشاهده است. حداقل یکی از آنها در بیش از 120 کیلومتر مربع گسترده شده است، به اندازه ای بزرگ که یک شهر به اندازه پایتخت را روی نقشه پوشش دهد.

تصاویر ماهواره‌ای از برنامه سنتینل آژانس فضایی اروپا برای ارزیابی گسترش لکه‌ها در آب‌ها استفاده شد. پس از گزارش‌های رسانه‌ای مبنی بر حمله به تأسیسات نفتی و نفتکش‌ها از آغاز درگیری‌های غرب آسیا، حداقل چهار امتداد آب در سراسر کریدور خلیج فارس و تنگه هرمز به صورت بصری برای وجود لکه‌های نفتی مشکوک بررسی شد.

لکه های نفت مانند در 5 مارس در نزدیکی سواحل کویت، 10 آوریل در اطراف جزیره لاوان، 22 آوریل در نزدیکی جزیره قشم و اخیراً 6 می در نزدیکی جزیره خارگ قابل مشاهده بود. در مجموع، این تصاویر نشان دهنده یک دنباله پراکنده از رنگ‌آمیزی سطحی در آب‌های نزدیک به مسیرهای اصلی نفتکش‌ها و زیرساخت‌های نفتی در منطقه خلیج فارس است.

لکه ها فقط یک مشکل زیست محیطی نیستند. آنها می توانند به روش های مختلف به مردم ضربه بزنند. برای جوامع خلیج که از این آب ها زندگی می کنند، آسیب حتی مستقیم تر است. برای ماهیگیران، خانواده های ساحلی و زندگی دریایی، نفت روی دریا یک بحران دور نیست. این می تواند به معنای درآمد از دست رفته، آب های مسموم و اکوسیستم شکننده باشد که به لبه نزدیک تر شده است.

همان آب هایی که حدود یک پنجم جریان نفت و گاز جهانی را حمل می کنند و برای عرضه نفت خام هند حیاتی هستند، اکنون با لکه های نفتی قابل مشاهده از فضا آغشته شده اند.

یک تصویر از 6 مه نشت نفت را نشان می دهد که دهانه ای به وسعت بیش از 120 کیلومتر مربع را در آب های نزدیک جزیره خارگ ایران پوشانده است. در تصاویر رنگی واقعی، حداقل یک کشتی در سواحل غربی جزیره قابل مشاهده است، در حالی که به نظر می رسد دو کشتی دیگر در شرق مشغول فعالیت احتمالی سوخت گیری هستند.

یک تصویر ماهواره‌ای دیگر که در 10 آوریل گرفته شد، لکه‌های نفتی را نشان می‌دهد که در اطراف جزیره لاوان ایران پخش می‌شوند، چند روز پس از آن که رسانه‌های دولتی ایران گزارش دادند که یک تاسیسات نفتی در نزدیکی ساحل جزیره در 7 آوریل مورد اصابت قرار گرفته است. همچنین به نظر می‌رسد این لکه به جزیره شیدوار، جزیره‌ای مرجانی در شرق جزیره لاوان، معروف به لاک‌پشت‌ها، پرندگان دریایی و ماهی‌های دریایی رسیده است.

تأیید این نشت ها از طریق تصاویر ماهواره ای تنها با بازرسی بصری دشوار است. رنگ یا بافت آب دریا می تواند به دلایل مختلفی تغییر کند، از جمله رسوبات معلق، جلبک ها، انعکاس نور خورشید، شرایط موج یا تغییر در لایه سطحی یا ویسکوزیته آب. بنابراین، یک لکه تاریک روی دریا به طور خودکار به معنای نشت نفت نیست.

برای آزمایش اینکه آیا لکه های شناور احتمالاً نفت هستند، India Today برای اولین بار تصاویر رنگی واقعی Sentinel-2 را برای سرنخ های بصری، از جمله رگه های سطحی طولانی و تیره مطابق با یک لایه روغن بررسی کرد. سپس ارزیابی با استفاده از تصاویر رادار Sentinel-1، که به طور مستقل در Google Earth Engine از طریق یک گردش کار تشخیص سفارشی پردازش شد، تثبیت شد.

اسکریپت رادار به دنبال قسمت هایی از دریا بود که ناگهان به طور غیرعادی صاف شده بود. به طور معمول، آب دریا دارای امواج کوچکی است که توسط باد هدایت می شود. اما وقتی روغن در بالای آن شناور می شود، می تواند آن امواج را صاف کند، تقریباً مانند یک لایه نازک که روی سطح پخش می شود. در تصاویر رادار Sentinel-1، چنین تکه‌های صاف‌تری اغلب تیره‌تر از آب اطراف به نظر می‌رسند.

برای شناسایی آنها، ابتدا تصویر تمیز شد تا نویز رادار کاهش یابد. فیلمنامه سپس لکه های تیره غیرمعمول را از آب معمولی دریا جدا کرد و آنها را به یک لایه دوتایی یا ماسک تبدیل کرد که نشان می داد کجای لکه نفتی مشکوک پخش شده است. این به تخمین منطقه تقریبی تحت پوشش نشت کمک کرد.

پتوی میگوی مرده ساحل میرباط

اتفاق غیرمعمول دیگری با مسیر نشت نفت مصادف شد. در استان ظفار در جنوب عمان، سواحل ولایت میرباط شاهد بودند که مقادیر زیادی از میگوهای مرده به ساحل نشستند و بخش‌هایی از ساحل را قرمز رنگ کردند. تغییر رنگ در تصاویر Sentinel-2 نیز قابل مشاهده بود. در حالی که این حادثه به خودی خود ارتباطی با لکه های نفتی مشاهده شده در سایر نقاط خلیج فارس ایجاد نمی کند، زمان وقوع آن بر نگرانی ها در مورد استرس احتمالی بر اکوسیستم دریایی منطقه می افزاید.

تلفات میگو را می توان به سطوح پایین اکسیژن در آب نسبت داد، که می تواند گونه های دریایی را خفه کند، و همچنین جریان های دریایی قوی که ممکن است میگو را به سمت آب های کم عمق ساحلی سوق داده باشد، جایی که آنها بیشتر در معرض استرس، شکار و ساحل انبوه قرار داشتند.

اما رد مستقل ارتباط آلودگی همچنان دشوار است. به نظر می‌رسد که تاثیر قابل مشاهده تا حد زیادی به میگو محدود می‌شود، بدون اینکه شواهد روشنی در زمان مرگ گسترده‌تر شامل سایر گونه‌های دریایی وجود داشته باشد. با این حال، این اپیزود لایه دیگری از نگرانی را در مورد تنش های اکولوژیکی در آب هایی که در حال حاضر نشانه هایی از لکه های سطحی نفت مانند را نشان می دهد، اضافه می کند.

– به پایان می رسد