سازمانهای حقوق بشری با اشاره به افزایش نگرانیها درباره وضعیت زندانی سیاسی زن محبوس در زندانهای جمهوری اسلامی، درباره نگهداری بازداشتشدگان اعتراضات اخیر در «شرایطی وخیم، بلاتکلیف، و تحت فشار» هشدار دادند.
کانون حقوق بشر ایران روز سهشنبه ۱۵ اردیبهشت اعلام کرد: «شیوا اسماعیلی و الهه فولادی، به علت اعتراض به مرگ سمیه رشیدی در زندان قرچک، هر یک به شش ماه حبس اضافی محکوم شدند.»
این حکم به تازگی به این دو زندانی زن ابلاغ شده و علت این حبس اضافی، «اعتراض آنها به عدم رسیدگی پزشکی و تأخیر در انتقال به بیمارستان منجر به مرگ سمیه رشیدی در زندان قرچک» عنوان شده است.
کانون حقوق بشر ایران همزمان در گزارشی از «وضعیت نگرانکننده زندانیان سیاسی زن در زندان یزد» از نگهداری نامناسب زندانیان سیاسی زن، نقض اصل تفکیک جرائم و تداوم بلاتکلیفی بازداشتشدگان اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴ خبر داد.
براساس این گزارش که روز سهشنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ منتشر شده است، زندانیان سیاسی زن، بهویژه بازداشتشدگان اعتراضات دی ۱۴۰۴، در شرایطی نامناسب، همراه با زندانیان جرائم عمومی و مواد مخدر نگهداری میشوند و برخی از آنها برای حدود دو هفته در بخش قرنطینه نگهداری شدهاند.
به گفته فعالان حقوق بشر، مجموع گزارشهای منتشر شده از زندان یزد، صدور احکام سنگین و نبود شفافیت قضایی، تصویری نگرانکننده از وضعیت زندانیان سیاسی زن محبوس در این زندان را ارائه میدهد.
از سوی دیگر خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در گزارشی از زنان محبوس در زندان وکیلآباد مشهد، اعلام کرد: «دستکم ۳۰ زن که در جریان اعتراضات دیماه و همزمان با آغاز درگیریهای نظامی و تشدید فضای امنیتی ناشی از آن بازداشت شدهاند، در بندهای غیراستاندارد قرنطینه و بندی موسوم به آرامش نگهداری میشوند.»
به گزارش هرانا، محبوسشدگان در این بندها از کمبود امکانات اولیه از جمله تهویه مناسب، سرویس بهداشتی و حمام استاندارد، تخت و دسترسی مناسب به خدمات پزشکی رنج میبرند.
بر اساس اطلاعات دریافتی، سقف کوتاه، نقص در سیستم تهویه و پنجرههای ناکافی در این دو بند، منجر به دشواری تنفس و بروز مکرر تنگینفس و حملات عصبی در میان زندانیان شده و سرایت بوی فاضلاب به این بندها بر آزار زندانیان افزوده است.
قوهقضائیه جمهوری اسلامی در دو ماه گذشته، همزمان با آغاز عملیات نظامی آمریکا و اسرائیل علیه حکومت ایران، برخورد با مخالفان خود و زندانیان بازداشت شده در اعتراضات دی ۱۴۰۴ و پیش از آن را افزایش داده و در تاریکی ارتباطات در ایران، به بازداشت، ارعاب، تهدید و اعدام مخالفان میپردازند. روندی که با وجود اعتراضات گسترده جهانی، با بیاعتنایی مقامات کنونی جمهوری اسلامی روبرو شده است.
