هند گزارش داد که قرارداد محرمانه حریم هوایی اندونزی آمریکا مربوط به تنگه مالاکا را خنثی کرده است – هندوستان امروز

درست یک روز قبل از امضای قرارداد دفاعی بزرگ آمریکا و اندونزی در 13 آوریل، یک سند محرمانه در مورد یک طرح محرمانه که به جت های نظامی آمریکایی امکان دسترسی کامل به حریم هوایی اندونزی را می داد، توسط یک رسانه هندی فاش شد. چنین دسترسی می داد توانایی بیشتر ایالات متحده برای نظارت بر یک نقطه خفقان تجاری دیگر – تنگه مالاکا – در زمانی که محاصره تنگه هرمز توسط ایران عرضه جهانی نفت را افزایش داده است. گزارش هندی در اندونزی سر و صدا به پا کرد. بنابراین، در حالی که قرارداد دفاعی امضا شده بود، دسترسی هواپیماهای آمریکایی بر روی پرواز از محدوده آن خارج شد.

گزارش مربوط به سند محرمانه ایالات متحده در 12 آوریل توسط ساندی گاردین، رسانه ای که توسط وزیر امور خارجه پیشین ام جی اکبر تأسیس شده است، منتشر شد. این طرح در ماه فوریه در جریان دیدار پرابوو سوبیانتو، رئیس جمهور اندونزی و دونالد ترامپ در کاخ سفید مورد بحث قرار گرفت. قرار بود این توافق در 13 آوریل در جریان دیداری بین پیت هگزت، وزیر دفاع ایالات متحده و همتای اندونزیایی وی، سجافری سجامس الدین، امضا شود. با این حال پیش نرفت.

معامله مخفی فضای هوایی

این امر به هواپیماهای نظامی آمریکا امکان دسترسی نامحدود به حریم هوایی اندونزی برای ماموریت های اضطراری و واکنش به بحران را می داد. با این حال، هدف اولیه نظارت و انعطاف پذیری عملیاتی در هند و اقیانوس آرام بود، جایی که چین بازیگر اصلی آن است.

پشت توافق پیشنهادی موقعیت جغرافیایی اندونزی است. ترامپ به خوبی می‌داند که اندونزی در نزدیکی خطوط دریایی بحرانی از جمله تنگه مالاکا، تنگه جهانی قرار دارد. شلوغ ترین کریدور نفتی که برای چین حیاتی است و هند. حدود 30 درصد نفت خام از طریق دریا و 40 درصد تجارت جهانی را اداره می کند.

ایران قاطع هرمز را آسیب پذیر کرده است. اکنون به نظر می رسد ترامپ چشمانش را محکم به اعمال کنترل بر تنگه مالاکا دوخته است.

چنین توافقی یک مشکل استراتژیک برای ایالات متحده در اقیانوس هند و اقیانوس آرام را حل می کرد. در حال حاضر، ایالات متحده به پایگاه های نظامی در شمال استرالیا متکی است که از چین دورتر است.

اگر گزارش ساندی گاردین نبود، ترامپ می‌توانست این هفته این کار را انجام دهد. اساساً، آنچه را که می‌توانست بدون سر و صدا پشت درهای بسته در پنتاگون مورد مذاکره قرار گیرد، آشکار کرد.

تاثیر سریع بود.

عقب‌نشینی داخلی در اندونزی

در جاکارتا، قانونگذاران اندونزیایی به طور علنی قانونی بودن چنین توافقی را زیر سوال بردند. رسانه های اندونزی گزارش دادند، معاون رئیس مجلس نمایندگان (DPR)، سوکامتا، قاطعانه تاکید کرد که هرگونه همکاری دفاعی با کشورهای خارجی باید با پارلمان مشورت شود.

وی تاکید کرد که “هیچ مبنای قانونی” برای اعطای دسترسی نامحدود به حریم هوایی ملی به نظامیان خارجی وجود ندارد. واکنش شدید دولت تحت رهبری پرابوو سوبیانتو را در تنگنا قرار داد.

وزارت دفاع سریعاً بیانیه‌ای صادر کرد و گفت که دسترسی هواپیماهای آمریکایی به هوای آزاد بخشی از توافقنامه مشارکت عمده دفاعی (MDCP) که توسط هگزت و سجمس الدین امضا شده بود، نیست. در این بیانیه تاکید شده است که ایالات متحده و اندونزی همچنان در حال گفتگو در مورد “نامه نامه” هستند. این پیش نویس نه نهایی است و نه الزام آور است.

سرتیپ ریکو ریکاردو سیرایت، رئیس دفتر اطلاعات، تاکید کرد که هرگونه چنین توافقی، حاکمیت اندونزی و منافع ملی را در اولویت قرار می دهد.

در واقع، این موضوع در خود دولت اندونزی به نقطه عطفی تبدیل شده است.

به گزارش رویترز، تنها چند روز پیش از نشست پنتاگون، وزارت خارجه اندونزی به وزارت دفاع درباره ادامه پیشنهاد پرواز از سوی ایالات متحده هشدار داد. وزارت امور خارجه در نامه خود هشدار داد که چنین اقدامی خطر درگیر شدن جاکارتا در درگیری های احتمالی دریای چین جنوبی را به همراه دارد. همچنین از وزارت دفاع خواست هرگونه توافق نهایی با تیم ترامپ را به تعویق بیاندازد.

نشت عمدی برای لغو معامله؟

در حال حاضر، این معامله در پشت مشعل قرار گرفته است. این گمانه زنی را به وجود آورده است که گزارش رسانه هندی عمدی در تلاش برای خنثی کردن این معامله بوده است. همچنین سوالاتی در مورد چگونگی دسترسی یک سند طبقه بندی شده ایالات متحده به یک نشریه هندی مطرح شده است.

کارشناسان پیشنهاد کرده‌اند که منافع ژئوپلیتیکی بزرگ‌تر می‌توانست در بازی باشد. توافقی که به آمریکا اجازه دسترسی به تنگه مالاکا را می دهد، مستقیماً به هند مربوط می شود، هندی که دارای سهام حیاتی در معماری امنیتی منطقه است. خطرات برای چین بیشتر است زیرا این کشور برای 80 درصد از ذخایر نفت خام خود به تنگه مالاکا وابسته است.

آرنو برتراند، تحلیلگر ژئوپلیتیک، در توییتی نوشت: «توافق فراپرواز احتمالاً پکن و هند را بسیار نگران می‌کرد، احتمالاً به همین دلیل است که فاش شد و به نظر می‌رسد که اکنون در بدو ورود مرده است».

همراه با اندونزی، کریدور تجاری کلیدی توسط مالزی و سنگاپور کنترل می شود. با این حال، اندونزی بر روی بخش عمده ای از تنگه نشسته است.

موقعیت هند این کشور را به یک بازیگر کلیدی برای هرگونه مانور در نزدیکی تنگه مالاکا تبدیل می کند که حدود 55 درصد تجارت آن را انجام می دهد. دهانه تنگه نزدیک به نوک جنوبی جزایر آندامان و نیکوبار باز می شود.

این به هند یک موقعیت مهم در مسیر کشتیرانی می دهد. پایگاه هوایی هند در خلیج کمپبل به آن امکان نظارت بر رویکردهای غربی تنگه مالاکا را می دهد. پروژه زیرساخت بزرگ نیکوبار آتی تنها حضور استراتژیک دهلی را در نزدیکی یکی از شلوغ ترین خطوط کشتیرانی جهان تقویت خواهد کرد.

بنابراین، برای هند کاملاً طبیعی است که نگران نظارت یک کشور ثالث از دارایی های استراتژیک خود باشد.

سهام برای چین

برای چین، نگرانی ها بیشتر است. تسلط آمریکا بر ذخایر نفتی ونزوئلا و اختلال در هرمز به دلیل جنگ با ایران بر عرضه نفت این کشور تأثیر گذاشته است. هر حرکت ایالات متحده در مالاکا آن را منقبض می کند. این کریدور همچنین برای صادرات محصولات «ساخت چین» پکن قابل توجه است – وابستگی که هو جینتائو، رئیس جمهور سابق این کشور، آن را «معضل مالاکا» نامید.

کارشناسان معتقدند در حالی که مناقشه هرمز می‌توانست کاتالیزور پشت حرکت آمریکا در اندونزی باشد، چین هدف واقعی بود.

یک تحلیلگر که از حساب کاربری SightBringer در X پست می‌کند، در توییتر نوشت: «زمان‌بندی اندونزی تصادفی نیست. شما در همان ماه که هرمز را محاصره می‌کنید، شراکت دفاعی با کشوری را که تنگه مالاکا را کنترل می‌کند، ارتقا نمی‌دهید، مگر اینکه تأثیر ترکیبی آن بر موقعیت استراتژیک پکن را درک کنید.

به نظر می رسد ترامپ با این توافق می خواست دو پرنده را با یک سنگ بکشد. با این حال، به نظر می رسد گزارش رسانه های هندی در مورد این طرح محرمانه، امیدهای آن را در حال حاضر بر باد داده است و واکنش خشمگینی را در اندونزی برانگیخته است.

– به پایان می رسد

تنظیم کنید