واقعیت بازی های غزه غزه که گرسنگی را می کشد ، نمرات را می کشد – هندوستان امروز

غزه در چنگال قحطی است. کودکان به بیمارستانهایی می رسند که قبل از چشم والدین خود از بین می روند ، بدن هایی که به نامرئی بودن نزدیک می شوند ، مانند چهره هایی که در هوا تبخیر می شوند. دنده های ریز و درشت ، اندام ها به طرز درمانده ای آویزان می شوند ، یک بار پر از زندگی در حال حاضر خالی و توخالی است که گرسنگی در آن مستقر می شود. گروگان 24 ساله اسرائیل Evyatar David، چشم توخالی و ضعیف ، مجبور شد آنچه را که گفته است قبر خودش باشد ، حفر کند. این تصاویر موازی جنگی را نشان می دهد که به نظر می رسد گرسنگی سلاح شده است.

در ماه ژوئیه ، گرسنگی بیش از 60 نفر از جمله کودکان زیر 5 نفر را به خود اختصاص داد ، در حالی که صدها نفر به ضرب و شتم به سمت کامیون های مواد غذایی در جستجوی مورل بعدی شلیک شدند. والدین برای تهیه برخی از غذاها برای فرزندان گرسنه خود ، گلوله هایی را در دست می گیرند.

با این حال ، اسرائیل اظهار داشته است که حماس ، که وسایل کمک را به سرقت می برد ، مقصر گرسنگی انبوه است.

نخست وزیر اسرائیل ، بنیامین نتانیاهو گفت: “هیولا حماس گنگ گروگان هایی مانند نازی ها را گرسنه می کند. یهودیان. حماس معامله ای نمی خواهد. آنها می خواهند ما را بشکنند.”

در غزه ، بحران گرسنگی افراد را در جستجوی تسکین به بیمارستان ها سوق می دهد ، اما حتی پزشکان معالجه آنها نیز خودشان برای زنده ماندن می جنگند. روزنامه نگاران در مورد غذا خوردن قحطی به همکاران خود که از غزه گزارش می دهند صحبت کرده اند.

دکتر احمد ال فاررا به نیویورک تایمز گفت: “اکنون کسی در غزه خارج از محدوده قحطی ، حتی خودم نیست.” “من به عنوان یک مقام بهداشتی با شما صحبت می کنم ، اما من نیز در جستجوی آرد برای تغذیه خانواده ام هستم.”

یک سوم جمعیت غزه که برای روزها گرسنه می شوند: بدن سازمان ملل

برنامه جهانی غذا ، بازوی سازمان ملل متحد ، این هفته اظهار داشت که بحران گرسنگی در غزه به “سطوح جدید و حیرت انگیز ناامیدی رسیده است ، که یک سوم از جمعیت برای چندین روز پشت سر هم نمی خورند”.

در تمام طول جنگ ، آژانس های سازمان ملل و گروه های مستقل و مستقل متهم کرده اند که اسرائیل غذای بسیار کمی را به غزه اجازه می دهد و هشدار می دهد که قحطی بیش از دو میلیون نفر از ساکنان خود است.

اسرائیل نیز به نوبه خود تأکید کرده است که منابع کافی وارد می شوند و حماس را به هدایت کمک ها و تقصیر گروه های بین المللی برای توزیع ضعیف متهم می کنند.

این جنگ فراتر از بمب و گلوله است. حتی روزنامه نگاران که در مورد جنگ گزارش می دهند ، بدن خود را که شهادت به اندام های گرسنگی را نشان می دهد ، می یابند.

هر دو طرف یکی از قدیمی ترین ظلمات جنگ را پذیرفته اند: گرسنگی. از سزار در آلسیا گرفته تا مغول ها در بغداد ، از محاصره قرون وسطایی گرفته تا محاصره جنگ های جهانی ، ارتش ها مدتهاست که از گرسنگی برای شکستن دشمنان خود استفاده می کنند.

آیا گرسنگی اکنون به حالت عادی جدید برای غزه تبدیل می شود؟

امروز ، گرسنگی به آرامی عادی می شود.

سازمان بهداشت جهانی 74 کشته ناشی از سوء تغذیه در سال 2025 را تأیید کرده است که 63 نفر از آنها در ماه ژوئیه تنها ، از جمله حداقل 24 کودک زیر پنج سال است.

پزشکان در بیمارستان های باقیمانده غزه می گویند بیشتر بیماران به اسکلتی ، بی پاسخ ، غالباً ضعیف برای نجات می رسند. یونیسف و صرفه جویی در کودکان گزارش می دهند که موارد سوء تغذیه حاد در کودکان ده برابر افزایش یافته است.

بیش از 5000 کودک در دو هفته اول ژوئیه برای معالجه بستری شدند که تقریباً برای کل ماه ژوئن مطابقت دارد.

اما حتی کسانی که سعی می کنند غذا را پیدا کنند ، اغلب برنمی گردند.

بین اواخر ماه مه و اواخر ماه ژوئیه ، مقامات سازمان ملل تأیید کردند که بیش از 1،050 فلسطینی در هنگام تلاش برای جمع آوری کمک ، 766 در سایت های بنیاد بشردوستانه غزه و 288 در نزدیکی کاروان های سازمان ملل یا شریک کشته شدند.

شاهدان تانک ها ، هواپیماهای بدون سرنشین و تک تیراندازها را قبل از طلوع آفتاب در حال آتش سوزی بر روی جمعیت گرسنه توصیف کردند و خطوط غذایی را به زمین های کشتار تبدیل کردند.

اسرائیلی ها در “درب مرگ” و “نمی توان زندگی کرد یا نفس بکشد”

از طرف دیگر ، خانواده های اسرائیلی ها گروگان را توسط حماس در مورد همان سلاحی که علیه عزیزانشان استفاده می شد صحبت می کردند.

اقوام گروگان های آزاد شده می گویند که بسیاری از آنها در هنگام اسارت 15 کیلو از دست داده اند و بر روی تکه های نان یا برنج زنده مانده اند.

فیلم های اخیر نشان می دهد مردانی مانند Evatar David و Rom Braslavski به وضوح از بین می روند و التماس می کنند که غذا و آب را توصیف می کنند و محرومیت عمدی را توصیف می کنند.

اویاتار دیوید ، یک اسرائیلی 24 ساله ، در حمله جشنواره موسیقی نوا در 7 اکتبر ربوده شد و از آن زمان توسط تروریست های حماس در غزه نگهداری شد.

در فیلم های اخیر منتشر شده توسط حماس ، او به نظر می رسد که دنده های قابل مشاهده است ، روزهای بدون غذا را توصیف می کند و در کمی بیشتر از لوبیا و عدس زنده مانده است.

در یک مقطع ، او نشان داده می شود که آنچه را که او قبر خود نامیده بود ، حفر می کند ، و در حالی که بدنش از بین می رود ، گرسنگی را در تقویم دیواری نشان می دهد.

گروگان دیگر ، خانواده رام براسلاوسکی ، همچنین اجازه انتشار یک ویدئوی از این دست را که توسط جهاد اسلامی فلسطین منتشر شده است ، اجازه داد.

در آن ، او در اشک ظاهر می شود و می گوید “با درد رنج می برد که خوب به نظر نمی رسد” ، و دیگر نمی تواند بایستد یا راه برود.

وی گفت: “من دیگر غذا و آب ندارم. پیش از این ، آنها کمی به من می دادند ، (اما) امروز هیچ چیز وجود ندارد.”

وی گفت: “من نمی توانم بخوابم ، نمی توانم زندگی کنم ، شما باید جلوی آنچه در اینجا می کنید متوقف شوید.” وی گفت: “من در درب مرگ هستم و مطمئن هستم که همه افراد دیگر (گروگان ها) در یک وضعیت روانی قرار دارند.”

آیا کمک های غذایی بین المللی واقعاً به غزه رسیده است؟

آژانس های کمک های بین المللی اکنون می گویند غزه حداقل به 62000 تن مواد غذایی خشک و کنسرو شده در هر ماه ، حدود یک کیلوگرم در هر نفر در روز ، فقط برای پاسخگویی به حداقل نیازها نیاز دارد. آنها می گویند که آنچه تحویل داده شده است بسیار کوتاه است.

با این حال ، مقامات اسرائیلی بین انکار گرسنگی جمعی ، سرزنش نارسایی توزیع حماس و اشاره به افت مواد غذایی هرج و مرج توسط بنیاد بشردوستانه غزه به عنوان غذای اثبات شده ، متناوب شده اند.

یک مطالعه حتی ادعا کرد که پس از تنظیم ضرر ، هر غاز به طور متوسط 3000 کالری در روز با پروتئین و چربی کافی دسترسی داشت ، حتی بیش از حداقل نیازهای لازم را به جز آهن داشت.

اما این ارقام در برابر واقعیت موجود در زمین فرو می روند. غزه مارس و آوریل را تحت محاصره کامل گذراند و هیچ غذایی مجاز نیست.

در ماه مه ، نتانیاهو پس از فشار بین المللی بر سر “بحران گرسنگی” ، محموله ها را مجدداً آغاز کرد. با این حال ، مقادیری که از آن عبور می کردند فقط برای کند کردن قحطی کافی بودند ، نه از آن جلوگیری کرد.

داده های خود سازمان ملل نشان می دهد که تنها چند هفته محموله های غذایی گسترده در طی آتش بس در ژانویه و فوریه به طور خلاصه غزه را از آستانه عقب کشید. اما از آنجا که جریان در ماه مه و ژوئن دوباره خشک شد ، گرسنگی با انتقام جویانه افزایش یافت.

راه خروج چیست؟ هیچ کس نمی تواند بگوید.

گرسنگی در اینجا تصادف جنگ نیست. این یک سلاح منتخب است ، یک ظلم و ستم با گذشت زمان. این آزمایش از آزمایش زندان استنفورد ، جایی که مردم عادی ، در موقعیت های اقتدار بدون بررسی قرار می گیرند ، به سرعت همدلی را رها کرده و رنج می برد که گویی روال است.

به نقل از وزارت بهداشت غزه ، شش نفر دیگر در اثر گرسنگی در قلمرو فلسطین جان خود را از دست دادند و کشته شدگان را به 175 نفر رساندند.

این گزارش حتی در حالی منتشر شد که دیوید گروسمن ، نویسنده مشهور اسرائیلی از این وضعیت شوکه شد و توسط اسرائیل آن را “نسل کشی” خواند.

غزه به این آزمایش در مرحله وسیع و بی رحمانه تبدیل شده است: مواد غذایی که از آن خارج شده است ، اجساد هدر رفته ، انسان ها از بین می روند. و هرچه مدت زمان طولانی تر باشد ، فراموش می شود که کسانی که به سایه ها کاهش می یابند ، اصلاً انسان هستند. چه کسی مقصر است؟ همه حتی کسانی که با سکوت خود همدست هستند.

– به پایان می رسد