اخیراً پکن از اظهار نظر در مورد عملکرد موشک های چینی مورد استفاده پاکستان در درگیری اخیر با هند خودداری کرد. این ممکن است مانند یک برس معمول دیپلماتیک به نظر برسد ، اما سکوت صحبت می کند.
براساس اعلام موسسه تحقیقات بین المللی صلح استکهلم (SIPRI) ، چین چهارمین صادرکننده سلاح در جهان است و به رسمیت شناختن عملکرد عادی سیستم های سلاح چینی ممکن است بر جاه طلبی های فزاینده صادرات دفاعی چین ، به ویژه در غرب آفریقا ، آمریکای لاتین و جنوب شرقی آسیا تأثیر بگذارد.
هرچند که به طور گسترده ای شناخته شده است، هرگونه تأیید عمومی از تجهیزات اسلحه به پاکستان نیز می تواند انتقاداتی را از سوی هند و دیده بان بین المللی جلب کند ، زیرا “به طور غیرمستقیم” درگیری درگیری در آسیای جنوبی با تقویت اسلام آباد.
نکته قابل توجه ، پاکستان در میان قدیمی ترین و سازگارترین مشتری های تسلیحاتی چین است ، با همکاری استراتژیک بین دو تعمیق پس از جنگ سینو-هند در سال 1962. براساس داده های SIPRI ، بیش از 81 ٪ واردات اسلحه پاکستان بین سالهای 2020 و 2024 از چین آمده است.
در طی درگیری نظامی اخیر بین هند و پاکستان ، دومی مستقر شد سلاح های چینی، مانند سیستم های دفاع هوایی HQ-9 و HQ-16 ، موشک های هوا به هوا با برد طولانی ، J-10CE و JF-17 جنگنده از جمله دیگر.
اما اکنون هند این رابطه نظامی را در سیستم عامل های جهانی فراخوانی می کند. در طول دسترسی دیپلماتیک هند به شرکای کلیدی بین المللی ، که شامل اعضای شورای امنیت سازمان ملل است ، نماینده کنگره ، شاشی تارور ، بخشی از هیئت مدیره آمریکا ، این کار را کرد در بوگوتا ، کلمبیا.
Tharoor با اشاره به سلاح های چینی تهیه شده به پاکستان گفت: “دفاع یک کلمه مودبانه است. بخش اعظم آن برای دفاع نیست بلکه برای حمله است.”
پکن همیشه یک همسایه ناخوشایند و قاطع بوده است – یکی که از تصدیق مسئولیت یا اظهار نظر در مورد منابع اسلحه به پاکستان خودداری می کند، حتی با ادامه معاملات دفاعی باز و ناتوان با اسلام آباد.
دیپلماسی سکوت پکن در مورد این موضوع ، تلاش برای به تصویر کشیدن نقش های متعدد آن است: یک تأمین کننده نظامی ، یک صدای به اصطلاح دیپلماتیک خنثی روی کاغذ و یک بازیگر منطقه ای غالب در منطقه آسیا و اقیانوسیه.
علیرغم اینکه به عنوان “دوست همه آب و هوایی” اسلام آباد توصیف شده است ، پکن از لحاظ تاریخی از حمایت آشکارا از پاکستان در هنگام تشدید هند جلوگیری کرده است. در حقیقت ، این تنها یک بار هشدارهای مستقیم صادر کرده است-در جنگ هند و پاکستان ، (در تاریخ 16 سپتامبر 1965) ، هنگامی که هند را تهدید کرد که تمام نصب های نظامی را در طی سه روز یا بیش از مرز چین-سیکیم از بین ببرد یا با “عواقب جدی” روبرو شود ، به نقل از اسناد دسترسی از بایگانی وزارت امور خارجه ایالات متحده و آژانس اطلاعاتی مرکزی (CIA).
در طول جنگ آزادی بخش بنگلادش در سال 1971 ، چین خط محتاطانه تری گرفت و “اتفاقات در پاکستان” را موضوعی داخلی خواند که باید توسط مردم پاکستانی حل شود ، بدون دخالت خارجی.
در طول جنگ کارگیل در سال 1999 ، چین خواستار محدودیت هند و پاکستان شد و از سرزنش هر یک از طرفین جلوگیری کرد-موضعی که توسط بسیاری از تحلیلگران دفاعی مستند شده است.
آخرین نمونه این دیپلماسی سکوت در جریان توجیهی ماهانه رسانه های وزارت دفاع که در هفته گذشته ماه مه 2025 برگزار شد ، هنگامی که سرهنگ ارشد وزارت دفاع چین ، سرهنگ ژانگ شیائوگانگ ، گزارش های خود را پخش کرد هند در حال بازیابی PL-15E منفجر نشده است، یک موشک با هدایت رادار ، بیان شده است که پیشرفته ترین موشک در نوع خود است که توسط چین تولید شده است.
شیاگانگ صرفاً اظهار داشت که موشکهای مورد نظر “تجهیزات صادراتی” هستند که “در نمایشگاه های جهانی” نمایش داده شده بودند. وی افزود: “هند و پاکستان همسایه هستند که نمی توانند از آنجا دور شوند” و از هر دو طرف خواست که “آرام و محدودیت” را انجام دهند.
نکته قابل توجه ، وی مجدداً تمایل چین را برای ایفای “نقش سازنده” در حفظ صلح منطقه ای-زبانی که از موضع رسمی پکن در طول تنش های قبلی هند و پاکستانی در سالهای 1971 و 1999 آینه می کند ، مجدداً تأکید کرد.
اکنون ، پکن نه در آخرین درگیری هند و پاکستان ، چنین ادعاهایی را در مورد سیستم های دفاعی خود تأیید می کند.
لایه های زیادی برای این سکوت وجود دارد.
سرلشکر یاش مور ، متخصص دفاع می گوید: “چین مدتهاست که رابطه خود را با پاکستان به عنوان” بالاتر از کوه ها ، عمیق تر از دریاها ، و شیرین تر از عسل توصیف می کند “توصیف کرده است. در همین حال ، مسائل بی اعتمادی عمیق نیز بین هند و چین ، به ویژه در پی در پی استحکام داکلام سال 2017 و جنجال های گالوان مانند 2020-20221. پرادش ، تنش های مداوم را تأکید می کند.
“باید توجه داشته باشید که چین به طور فعال خود را در برابر هند در مورد موضوعاتی مانند تروریسم مرزی قرار نمی دهد یا روابط هند و پاکستان. با این حال ، پکن از ابطال هند از ماده 370 در جامو و کشمیر ناراضی بود. مخالفت هند با کریدور اقتصادی چین و پاکستان (CPEC) که از طریق POK عبور می کند ، باعث ایجاد اصطکاک شده است-هرچند که مخالفت هند فقط به اعتراضات رسمی محدود می شد. “
اما ایده سکوت ، همانطور که بسیاری از کارشناسان موافق هستند ، ممکن است منافع تجاری آن باشد.
“چین ترجیح می دهد بی سر و صدا عمل کند ، با تمرکز بر ایجاد اتحادها به جای بیان اظهارات بزرگ. رهبری چینی رویکرد اندازه گیری شده و مهار شده را حفظ می کند ، به ندرت صدور اظهارات عمومی. رسانه های تحت کنترل آن ، بینش کمی از جمله ، آنها به طور معمول در مورد معاملات مربوط به کشورهای ایالات متحده یا کشورهای متعدد ، به عنوان بخشی از روابط گسترده و گسترده ای از کشورها ، به عنوان بخشی از روابط آن ، به عنوان بخشی از روابط و گسترده ای از کشورها ، به عنوان بخشی از روابط گسترده و گسترده ، نپال ، میانمار ، افغانستان و بنگلادش با این حال ، هدف اصلی آن تجارت باقی مانده است ، همانطور که ایالات متحده و روسیه در طول جنگ سرد انجام دادند ، کشورها را به هم می پیوندند.
سکوت استراتژیک به پکن کمک کرده است تا با وجود تنش ، کانال های دیپلماتیک را با هند حفظ کند و به آن اجازه داده است تا از درگیری مستقیم در بی ثبات ترین اختلافات مرزی آسیای جنوبی بین دو قدرت هسته ای جلوگیری کند.
در عین حال ، برای ملت های فراتر از همسایگی خود ، چین بارها و بارها تصویر خود را از یک قدرت صلح آمیز و مسئول به تصویر کشیده است.
دیپلمات چینی ژانگ هقینگ ، با استناد به وزیر امور خارجه وانگ یی ، همان را تکرار کرد.
هقینگ در سال 2024 نوشت: “به گفته وانگ یی ، در مورد صلح و امنیت ، چین کشور اصلی با بهترین رکورد در جهان است. از زمان تأسیس چین جدید ، هرگز جنگ را آغاز نکرده و یا در جنگ پرخاشگری شرکت نکرده است. همیشه یک مدافع محکم صلح جهانی بوده است.”
موضع اندازه گیری شده طولانی مدت چین ، استراتژی ابهام و فاصله خود را تقویت می کند-بیشتر برای حفظ نفوذ طراحی شده است تا اینکه طرفین باشد.
علاوه بر این ، با ظهور هند به عنوان یک بازیگر اصلی در منطقه هند و اقیانوس آرام و عضو اتحاد Quad ، چین محتاط است که باعث ایجاد تراز بیشتر بین دهلی نو و غرب نشود.
پاکستان توسط چین مسلح است ، اما همیشه از نظر سیاسی در جریان تشدید نظامی هند و پاکستان محافظت نمی شود. این مشارکت به ظاهر در یک منطقه خاکستری فعالیت می کند – قانونی ، اما در پشت صحنه.
در حالی که ممکن است تصویری از صلح ساز در دهلی نو و غرب نداشته باشد ، مطمئناً یک ضربان ساز برای یک کشور سرکش مانند پاکستان است و گلدان را اگر در حال جوش نباشد ، در جنوب آسیا داغ نگه می دارد.
از طریق دیپلماسی سکوت خود ، کارگزار اصلی قدرت در جنوب آسیا را بازی می کند.
در
