در شبی که ترس از آسمان بر فراز اوکراین روشن شد ، جنگ وارد یکی از خشونت آمیز ترین مراحل خود شد. روسیه آنچه را که مقامات اوکراینی از زمان شروع حمله به بزرگترین حمله هوایی می نامند ، آغاز کرد و یک تورنت از هواپیماهای بدون سرنشین و موشک را در چندین شهر رها کرد. حداقل 12 غیرنظامی ، از جمله سه فرزند ، در منطقه شمالی زیتومیر کشته شدند.
از خطوط شرقی خارکف تا شهر بندر جنوبی Mykolaiv و تا غرب به عنوان Ternopil ، هیچ منطقه ای از آن استفاده نمی شد. در پایتخت کیف ، ساکنان در حالی که آژیرها منفجر شدند و هواپیماهای بدون سرنشین در میانه هوا منفجر شدند و در پشت سر هم آسمان را روشن کردند ، ساکنان را به پوشش خود می کشیدند. ایستگاه های مترو زیرزمینی یک بار دیگر به پناهگاه های پیش ساخته تبدیل شدند ، یادآوری های جنگی که از محو شدن امتناع می ورزد.
مقیاس حمله ، از نظر سلاح های مستقر ، بی نظیر بود. در حالی که اعتصابات دیگر باعث تلفات بیشتری شده است ، این یکی به دلیل گسترش جغرافیایی و شدت بی امان است. در سراسر مناطق بمباران ، صحنه ها داستان هایی از خانه های کاهش یافته به آوار ، اتومبیل های خرد شده توسط درختچه ها را بیان می کردند ، و افرادی که به آنچه که اندکی مانده بودند چسبیده بودند.
در Markhalivka ، در حومه کیف ، Tetiana Maksymenko ساکت ایستاد و آنچه را که از وسایل او در خارج از خانه ای باقی مانده باقی مانده بود. یک مأمور آتش نشانی شعله های آتش را از پشت بام فرو ریخت ، در حالی که یک بازپرس در این نزدیکی ویرانه های یک مجتمع آپارتمانی را که توسط یک هواپیمای بدون سرنشین برخورد کرد ، برداشت.
این اولین شبی نیست که اوکراین سوزانده است. و به طرز غم انگیزی ، ممکن است آخرین نفر نباشد. اما این شب ، که از طریق تصاویر آزار دهنده ضبط شده است ، قدرت ناعادلانه یک ملت را نشان می دهد که پس از شوک همچنان به جذب شوک ادامه می دهد.
