در یک لحظه واضح و نمادین که ویروسی شده است ، مولانا عبدالعزیز غازی ، یک روحانی بحث برانگیز لال مسجد اسلام آباد ، با سکوت غیر منتظره ای روبرو شد که از مخاطبان خود پرسید که آیا در صورت جنگ با هند با پاکستان بایستند. نه یک دست بلند شد.
این حادثه نزدیک به دو هفته پس از حمله تروریستی 22 آوریل در 22 آوریل در جامو و پاهالگام کشمیر، که جان 26 نفر را داشت و از آن زمان تنش های هند و پاکستان را به اوج جدید سوق داده است.
در حالی که اسلام آباد برای سقوط احتمالی دیپلماتیک و نظامی ، مخالفت در بافت مذهبی و اجتماعی پاکستان به طور فزاینده ای قابل مشاهده است.
خطاب به دانشجویان و پیروان در لال مسجد – سایتی که مدت ها با افراط گرایی و رویارویی دولت در ارتباط است – غازی گفت: “من یک سؤال برای شما دارم. به من بگویید ، اگر پاکستان علیه هند می جنگد ، چه تعداد از شما از پاکستان حمایت می کنید و برای آن می جنگید؟” (هیچ دست بلند نشده است)
وی ادامه داد: “این بدان معنی است که درک کافی وجود دارد.”
غازی به انتقاد از تأسیس پاکستان رفت و گفت: “امروز ، پاکستان سیستم کفر دارد – یک سیستم بی رحمانه و بی فایده. این از هند بدتر است.”
روحانی همچنین به ظلم و ستم در بلوچستان و خیبر پختونخوا اشاره کرد و دولت پاکستانی را متهم کرد که مردم خود را بمباران می کند.
“آنچه در بلوچستان اتفاق افتاد ، آنچه در پاکستان و در سراسر خیبر پختونخوا انجام دادند – این ظلم ها هستند. وقتی مردم آماده شدند ، دولت شهروندان خود را بمباران کرد.”
این ویدئو که در تاریخ 2 مه در جامیا حفاسا و لال مسجد ضبط شده است ، عصبانیت رسانه های اجتماعی پاکستانی را برانگیخته است.
کارشناسان لحظه ای را منعکس کننده سرخوردگی روزافزون در داخل پاکستان ، نه فقط با رهبری مدنی و نظامی خود ، بلکه با موضع ایدئولوژیک خود در مورد هند می دانند.
هنگامی که روحانیون لال مسجد – مکانی که یک بار مترادف با تماس های رادیکال است – دیگر حمایت از جنگ علیه هند را پیدا نمی کنند ، این نشانه شکستگی های عمیق تر در پاکستان است.
مخالفان داخلی ، که با وضعیت هسته ای اخیر و دیپلماسی پراسک محور در اسلام آباد جفت شده است ، تصویری از یک ملت را که به طور فزاینده ای از جایگاه خود در خانه و صحنه بین المللی مطمئن نیست ، نقاشی می کند.
