رمز و راز جک ریپر ، یکی از بدنام ترین و گریزان ترین قاتلان سریالی که باعث کشته شدن پنج زن در منطقه ویتچاپل لندن بین سالهای 1888 و 1891 شد ، سرانجام پس از 137 سال حل شد ، هویت واقعی وی فاش شده است.
جک ریپر ، که هویت واقعی وی هرگز واقعاً شناخته نشده بود ، در ژانویه امسال در اخبار بازگشت ، هنگامی که خانواده یکی از قربانیان وی خواستار تحقیقات پلیس در مورد ادعاهای مبنی بر اینکه DNA سرانجام قاتل سریال بدنام را شناسایی کرده است ، خواستار تحقیقات پلیس شدند.
این تقاضا پس از آن صورت گرفت که دانشمندان پزشکی قانونی در یک مطالعه 2019 ادعا کردند که هارون کوسمینسکی ، یک مهاجر لهستانی ، مسئول قتل های وحشتناک بود. در یک پیشرفت تازه در این رمز و راز چند ساله ، مورخ و نویسنده راسل ادواردز ادعا کردند که پیشرفتی داشته اند.
ادواردز گفت آزمایش DNA در شال کشف شده از صحنه یکی از قتل های قاتل نشان داد که وی یک مهاجر 23 ساله لهستانی به نام آرون کوسمینسکی است که در سال 1919 در یک موسسه روانی درگذشت.
ادواردز به “امروز” در استرالیا گفت: “هنگامی که ما DNA را از خون روی شال با یک فرزند مستقیم زن قربانی مطابقت دادیم ، این شگفت انگیزترین لحظه زندگی من در آن زمان بود.”
ما مایع منی مانده را روی شال آزمایش کردیم. وقتی با آن مطابقت داشتیم ، من گنگ شدم که واقعاً کشف کرده ایم که جک ریپر واقعاً چه کسی است. “
جک قربانیان ریپر
قتل های وحشیانه جک ریپر ، زاغه های Whitechapel را در شرق لندن وحشت زده کرد. اهداف اصلی وی زنان بود که بیشتر آنها کارگر جنسی بودند. این پرونده محققان را مورد آزار و اذیت صدها مظنون قرار داد. مورخان گمان می کنند که تعداد قربانیان وی بالاتر بوده است.
قربانیان به عنوان مری نیکولز (43) ، آنی چاپمن (47) ، الیزابت استرید (44) ، کاترین ادووز (46) و مری جین کلی (25) شناخته شدند. طبق گزارش ها ، سه نفر از قربانیان اندامهای داخلی خود را برداشته اند. همه آنها بین 3 آوریل 1888 تا 13 فوریه 1891 کشته شدند.
جسد مری آن نیکولز در 31 اوت 1888 در ویتچاپل کشف شد. جسد آنی چاپمن یک هفته بعد در 8 سپتامبر 1888 در نزدیکی پله ها به سمت درب حیاط پشتی خیابان 29 هانبری ، اسپیتالفیلد کشف شد. الیزابت استراید و کاترین اودوس هر دو در 30 سپتامبر 1888 کشته شدند. جسد مثله شده و از بین رفته مری جین کلی در اتاق مجرد که در 9 نوامبر 1888 در اسپیتالفیلد زندگی می کرد ، روی تخت خوابیده بود.
چه کسی جک ریپر بود؟
مورخان بر این باورند که نام واقعی قاتل ، که در غیاب هویت به عنوان جک ریپر بدنام شد ، در ابتدا آرون کوسمینسکی نامگذاری شد. وی در مرکز لهستان متولد شد و بعداً به لندن نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان آرایشگر کار کرد.
شناخته شده بود که کوسمینسکی برای اسکیزوفرنی نهادینه شده و در طول تحقیقات مظنون محسوب می شد. گزارش های پلیس از سال 1894 “نفرت بزرگ زنان ، به ویژه طبقه روسپی” و “تمایلات قتل” وی را دلایل سوء ظن ذکر کرد.
کوسمینسکی در سال 1891 به دلیل تهدید خواهرش با چاقو به یک پناهندگی روانی متعهد شد و وی در سال 1919 درگذشت.
این قتل ها صدها نظریه ، کتاب و فیلم را به وجود آورد. در واقع ، موزه ای به نام خود به نام “موزه جک ریپر” در خیابان 12 کابل ، لندن E1 8JG وجود دارد.
چگونه او شناسایی شد؟
شال پیدا شده در صحنه جنایت یکی از قربانیان وی به مورخان کمک کرد تا پس از گذشت بیش از یک قرن ، در این پرونده به موفقیت برسند. این شال در تاریخ 30 سپتامبر 1888 از صحنه قتل قربانی پنجمین قربانی ریپر ، کاترین اودووز بازیابی شد.
به درخواست ادواردز ، دکتر جاری لولاینن ، مدرس ارشد دانشگاه لیورپول جان مورس ، هفت بخش کوچک از DNA را از لکه های خون روی شال جدا کرد. نمونه های DNA سپس با DNA کارن میلر ، نوادگان مستقیم اودووز مطابقت داشتند و تأیید می کردند که خون وی روی شال است.
همچنین ، DNA از لکه های مایع من روی پوشاک با فرزندان Kosminski مطابقت داشت و این یک مسابقه بود.
نوه بزرگ برادر کوسمینسکی یک نمونه DNA را به ادواردز ارائه داد که با آن شال مطابقت داشت. ادواردز نزدیک به 20 سال پیش شال را خریداری کرده بود که فهمید که این یکی از قتل های جک ریپر است.
ادواردز به News.com.au گفت: “با توجه به اینکه DNA او روی شال است که در صحنه قتل قرار دارد و او نامگذاری شده است ، من هرگز کسی را به عنوان Ripper در نظر نگرفته ام.”
“با این حال ، من برای از بین بردن آنها به هر مظنون دیگری نگاه کردم.
حتی اگر ادواردز ادعا کند که این یک “100 ٪ مسابقه” است ، ادعاهای وی با شک و تردید روبرو شده است ، در حالی که منتقدین اعتبار وی را زیر سوال می برند. وی در گذشته با ادعاهایی روبرو شده است که در سال 2022 در بالای جمجمه کودک کودک را کشف کرد ، و این باعث شد که پلیس تجدید نظر برای بقایای کیت بنت که یکی از قربانیان قتل های بدنام مورس بود ، جستجو کند.
علاوه بر این ، منتقدین همچنین نگرانی هایی را در مورد نمونه DNA مطرح کردند و خاطرنشان کردند که در طول قرن گذشته ، این شال می توانست از دست بسیاری عبور کند.
