یو ای نیوز

انگلیس و آرژانتین در نیمه‌نهایی؛ «دست خدا» بار دیگر بر فراز جام جهانی – صدای آمریکا


دو پیروزی دشوار، چند تصمیم جنجالی داوری، یک اخراج بحث‌برانگیز، و بازگشت سایه دیه‌گو مارادونا به جام جهانی؛ شب پرحادثه مرحله یک‌چهارم نهایی، سرانجام انگلیس و آرژانتین را در نیمه‌نهایی روبه‌روی یکدیگر قرار داد.

این مسابقه فقط جدال دو مدعی قهرمانی نیست. هر بار که نام انگلیس و آرژانتین در کنار یکدیگر قرار می‌گیرد، فوتبال با تاریخ، سیاست و خاطرات تلخ و شیرین چند نسل گره می‌خورد؛ از جنگ دو کشور بر سر جزایر فالکلند، که آرژانتین آن‌ها را مالویناس می‌نامد، تا جام جهانی ۱۹۸۶، «دست خدا» و یکی از مشهورترین گل‌های تاریخ فوتبال.

اما پیش از رسیدن به این رویارویی تاریخی، هر دو تیم شبی دشوار و پرتنش را پشت سر گذاشتند.

بلینگام درخشید؛ انگلیس نه چندان

انگلیس در مرحله یک‌چهارم نهایی با نتیجه دو بر یک نروژ را شکست داد، اما نمایش این تیم به اندازه نتیجه‌اش قانع‌کننده نبود. شاگردان توماس توخل برای کنار زدن نروژی که ارلینگ هالند را در خط حمله داشت، به دو گل جود بلینگام و وقت اضافه نیاز پیدا کردند.

جود بلینگام ارلینگ هالند را به خانه فرستاد


جود بلینگام ارلینگ هالند را به خانه فرستاد

بلینگام، ستاره رئال مادرید، بار دیگر نشان داد که در لحظات بزرگ می‌تواند سرنوشت مسابقه را تغییر دهد. او هر دو گل انگلیس را به ثمر رساند و تیمش را به جمع چهار تیم پایانی جام جهانی رساند؛ شبی که برای هالند و نروژ با حسرت و اعتراض به پایان رسید.

مهم‌ترین اعتراض نروژی‌ها به صحنه‌ای مربوط بود که پیش از گل نخست انگلیس رخ داد. اعضای تیم نروژ معتقد بودند توپ با کابل دوربین هوایی بالای زمین برخورد کرده و بازی باید متوقف می‌شد. داور و کمک‌داور ویدئویی چنین نظری نداشتند و گل بلینگام پذیرفته شد.

فیفا اعلام کرد اطلاعات حسگر داخل توپ برخوردی با کابل را نشان نمی‌دهد، اما سرمربی نروژ و شماری از کارشناسان همچنان این توضیح را نپذیرفتند. آلفی هالند، پدر ارلینگ هالند، نیز با انتشار پیامی تند مدعی شد نروژ در این مسابقه قربانی داوری شده است.

حاشیه‌های انگلیس با سوت پایان مسابقه تمام نشد. توماس توخل در مصاحبه پس از بازی، به‌رغم صعود تیمش، از کیفیت نمایش بازیکنان انتقاد کرد و گفت انگلیس برای پیروزی خوش‌شانس بوده است. بلینگام که دو گل تیمش را زده بود، در واکنشی آشکارا ناراضی، شرایط دشوار آب‌وهوایی و قدرت نروژ را یادآوری کرد.

هری کین، کاپیتان انگلیس، کوشید اختلاف نظر میان سرمربی و ستاره تیم را کم‌اهمیت جلوه دهد و گفت انتقادهای توخل ناشی از توقع بالای او از بازیکنان است. با این حال، این گفت‌وگوها بار دیگر نشان داد که آرامش ظاهری اردوی انگلیس ممکن است در آستانه حساس‌ترین مسابقه‌اش شکننده باشد.

آرژانتین، پیروزی دیرهنگام با یک شلیک تماشایی

آرژانتین نیز برای رسیدن به نیمه‌نهایی دیدار آسانی نداشت. مدافع عنوان قهرمانی برابر سوئیس خیلی زود با ضربه سر الکسیس مک‌آلیستر و روی ارسال لیونل مسی پیش افتاد، اما پس از گل نخست عقب نشست و اجازه داد حریف به بازی بازگردد.

سوئیس در نیمه دوم گل تساوی را به ثمر رساند و برای دقایقی آرژانتین را تحت فشار قرار داد. اخراج بریل امبولو، مهاجم سوئیس، نقطه عطف مسابقه بود؛ اخراجی که اعتراض سوئیسی‌ها را به همراه داشت و تیم آن‌ها را در حساس‌ترین دقایق ده‌نفره کرد.

با وجود برتری عددی، آرژانتین نتوانست در ۹۰ دقیقه کار را تمام کند. مقاومت سوئیس ادامه یافت و مسابقه به وقت اضافه کشیده شد؛ جایی که خولیان آلوارز در دقیقه ۱۱۲ با شوتی تماشایی از پشت محوطه جریمه قفل بازی را شکست. لائوتارو مارتینز نیز در واپسین لحظات گل سوم را زد تا پیروزی سه بر یک آرژانتین قطعی شود.

مسی در این بازی درخشش همیشگی را نداشت، اما باز هم اثر خود را بر نتیجه گذاشت و پاس گل نخست را ارسال کرد. با این حال، روند گلزنی متوالی او پس از ۹ مسابقه در جام جهانی متوقف شد. اکنون برای کاپیتان آرژانتین، مسئله اصلی نه رکورد فردی، بلکه نزدیک شدن به دومین قهرمانی پیاپی جهان است.

یک جدال بزرگ

صعود انگلیس و آرژانتین به نیمه‌نهایی، یکی از تاریخی‌ترین رقابت‌های فوتبال جهان را دوباره زنده کرده است؛ رقابتی که ریشه‌های آن بسیار فراتر از زمین بازی امتداد دارد.

تنش فوتبالی میان دو کشور دست‌کم به جام جهانی ۱۹۶۶ بازمی‌گردد؛ مسابقه‌ای خشن و جنجالی که با اخراج آنتونیو راتین، کاپیتان آرژانتین، و پیروزی انگلیس پایان یافت. اما جنگ فالکلند در سال ۱۹۸۲، این رقابت ورزشی را به موضوعی سیاسی و ملی تبدیل کرد.

آرژانتین و انگلیس در یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک به هم رسیدند. مارادونا نخست با دست توپ را وارد دروازه پیتر شیلتون کرد؛ گلی که داور پذیرفت و خود مارادونا بعدها آن را حاصل ترکیبی از سر او و «دست خدا» توصیف کرد.

چهار سال بعد، آرژانتین و انگلیس در یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک به هم رسیدند. مارادونا نخست با دست توپ را وارد دروازه پیتر شیلتون کرد؛ گلی که داور پذیرفت و خود مارادونا بعدها آن را حاصل ترکیبی از سر او و «دست خدا» توصیف کرد.

تنها چند دقیقه بعد، مارادونا یکی از زیباترین گل‌های تاریخ جام جهانی را به ثمر رساند؛ حرکتی انفرادی از میانه زمین که با عبور از چند بازیکن انگلیس و دروازه‌بان این تیم کامل شد. آرژانتین آن مسابقه را دو بر یک برد و کمی بعد قهرمان جهان شد.

برای بسیاری از آرژانتینی‌ها، آن پیروزی صرفاً موفقیتی ورزشی نبود، بلکه پاسخی نمادین به شکست در جنگ فالکلند تلقی می‌شد. همین پیشینه سبب شده است مسابقه دو تیم، حتی دهه‌ها بعد، همچنان بار سیاسی و احساسی سنگینی داشته باشد.

دیدارهای بعدی نیز از جنجال خالی نبودند. در جام جهانی ۱۹۹۸، دیوید بکام پس از درگیری با دیه‌گو سیمئونه اخراج شد و آرژانتین در ضربات پنالتی انگلیس را کنار زد. چهار سال بعد، بکام با گل کردن یک ضربه پنالتی در جام جهانی ۲۰۰۲، بخشی از آن خاطره تلخ را جبران کرد.

اسکالونی: این فقط یک بازی فوتبال است

لیونل اسکالونی، سرمربی آرژانتین، پیش از نیمه‌نهایی کوشیده است از شدت فضای سیاسی مسابقه بکاهد. او گفته است که دیدار با انگلیس باید «فقط یک مسابقه فوتبال» تلقی شود و بازیکنان دو تیم باید با احترام مقابل یکدیگر قرار بگیرند.

با این حال، تاریخ را نمی‌توان به‌آسانی از ورزشگاه بیرون نگه داشت. موضوع جزایر فالکلند همچنان در روابط دو کشور حساس است و برخی هواداران آرژانتینی نیز در طول مسابقات شعارهایی مرتبط با آن سر داده‌اند.

انگلیس با تیمی وارد این مسابقه می‌شود که هنوز بهترین فوتبال خود را ارائه نکرده، اما توانسته است در لحظات سخت زنده بماند. آرژانتین نیز همچنان به تجربه قهرمانی، شخصیت رقابتی و حضور مسی تکیه دارد، هرچند برابر سوئیس آسیب‌پذیرتر از حد انتظار ظاهر شد.

در یک سو بلینگام ایستاده است؛ ستاره‌ای که با دو گل، انگلیس را از حذف نجات داد، اما هم‌زمان اختلاف نظرش با سرمربی به یکی از حاشیه‌های مهم تیم تبدیل شد. در سوی دیگر مسی قرار دارد؛ بازیکنی که شاید مانند گذشته تمام مسابقه را در اختیار نگیرد، اما هنوز یک ضربه، یک پاس یا یک لحظه از نبوغش می‌تواند سرنوشت بازی را تغییر دهد.

دیدار نیمه‌نهایی انگلیس و آرژانتین روز چهارشنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۵ در آتلانتا برگزار خواهد شد. برنده به فینال می‌رود، اما فارغ از نتیجه، این مسابقه از هم‌اکنون جایگاهی فراتر از یک نیمه‌نهایی معمولی پیدا کرده است.

چهل سال پس از «دست خدا»، انگلیس بار دیگر در برابر پیراهن آبی‌وسفید آرژانتین قرار می‌گیرد؛ این بار نه مارادونا در زمین است و نه جنگ فالکلند خاطره‌ای تازه، اما گذشته همچنان بر فراز مسابقه سایه انداخته است.



منبع خبر در صدای آمریکا

نکته : اگر تصاویر را مشاهده نمیکنید / فیلترشکن خود را روشن کنید .

اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی