در آخرین شب مرحله یکشانزدهم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، مصر، آرژانتین و کلمبیا به جمع ۱۶ تیم پایانی رسیدند؛ اما آن چه از بازیهای جمعه ۱۲ تیر در حافظه خواهد ماند، فقط نام برندگان نیست. مصر نخستین پیروزی تاریخ خود در مرحله حذفی را جشن گرفت، لیونل مسی با بیستمین گل خود مرز تازهای در تاریخ جام جهانی ساخت و کیپورد، کوچکترین کشور راهیافته به مرحله حذفی، در شکست نیز تحسین جهانیان را برانگیخت.
بازی مصر و استرالیا در دالاس پس از ۱۲۰ دقیقه با تساوی یک بر یک پایان یافت. امام عاشور در دقیقه سیزدهم مصر را پیش انداخت، اما گل به خودی محمد هانی در نیمه دوم استرالیا را به بازی بازگرداند. در ضربات پنالتی، مصریها هر چهار ضربه خود را گل کردند؛ هری سوتار و لوکاس هرینگتون برای استرالیا ناکام ماندند و حسام عبدالمجید ضربه تعیینکننده را وارد دروازه کرد.
این پیروزی برای مصر تاریخی بود. تیمی که نخستین بار در سال ۱۹۳۴ در جام جهانی حاضر شد، تا پیش از این هرگز یک مسابقه حذفی را نبرده بود. محمد صلاح نیز که پس از مصدومیت همسترینگ به ترکیب بازگشته بود، یکی از پنالتیهای مصر را با آرامش گل کرد. با حذف استرالیا، آخرین نماینده کنفدراسیون فوتبال آسیا نیز کنار رفت؛ پایانی ناامیدکننده برای قارهای که با شمار بیسابقهای از تیمها وارد جام جهانی ۴۸ تیمی شده بود، اما نمایندهای از آن به مرحله یکهشتم نهایی نرسید.
با این همه، اوج هیجان در میامی رقم خورد؛ جایی که آرژانتین، مدافع عنوان قهرمانی، برای عبور از کیپورد به وقت اضافه و همه تجربه خود نیاز داشت. روی کاغذ، فاصله دو تیم بسیار زیاد بود: آرژانتین با ستارگانی شناختهشده و انبوهی از هواداران روبهروی کشوری با حدود ۵۲۵ هزار نفر جمعیت ایستاده بود که نخستین حضورش در جام جهانی را تجربه میکرد. اما فوتبال بار دیگر نشان داد که اندازه کشور و شهرت بازیکنان همیشه سرنوشت مسابقه را تعیین نمیکند.
مسی در دقیقه ۲۹ با کنترلی نرم و ضربهای سریع از زاویه بسته آرژانتین را پیش انداخت. این هفتمین گل او در جام جهانی ۲۰۲۶ و بیستمین گل دوران حرفهایاش در این رقابتها بود؛ رکوردی که جایگاه او را در صدر گلزنان تاریخ جام جهانی مستحکمتر کرد. ستاره ۳۹ ساله آرژانتین اکنون در هشت بازی پیاپی جام جهانی گل زده و در این دوره نیز، مانند جام جهانی قطر، به هفت گل رسیده است. در مسابقهای که آرژانتین بارها برای گشودن دفاع حریف به او تکیه کرد، مسی نه فقط گل زد، بلکه محور بیشتر حملات و ضربات ایستگاهی تیمش بود.
هواداران به داشتن جواهری چون مسی افتخار میکنند اما اتکای بیش از حد به او میتواند نقطه ضعف آرژانتین باشد
اما گل مسی آغاز یک پیروزی آسان نبود. کیپورد پس از دریافت گل عقب ننشست و با ضربه دروی دوارته به تساوی رسید. ووزینیا، دروازهبان ۴۰ ساله این تیم، بارها در برابر مسی و دیگر مهاجمان آرژانتین ایستاد. او در مجموع ۱۰ مهار داشت که پنج تای آن برابر ضربات مسی بود. هر بار که انتظار میرفت مقاومت تیم کوچک آفریقایی در هم بشکند، ووزینیا و مدافعانش راهی برای زنده نگه داشتن رؤیا پیدا کردند.
آرژانتین در آغاز وقت اضافه با گل لیساندرو مارتینز دوباره پیش افتاد، اما کیپورد باز هم تسلیم نشد. سیدنی لوپس کابرال با ضربهای تماشایی توپ را به گوشه دور دروازه امیلیانو مارتینز فرستاد و بازی را دو بر دو کرد. برای لحظاتی، احتمال رفتن مسابقه به ضربات پنالتی و رویارویی مسی با ووزینیا کاملاً واقعی به نظر میرسید. سرانجام در دقیقه ۱۱۱، ضربه سر کریستین رومرو پس از برخورد به دینی بورخس وارد دروازه شد و به عنوان گل به خودی ثبت شد؛ گلی که آرژانتین را سه بر دو برنده کرد.
کیپورد حذف شد، اما شکست این تیم معنای معمول شکست را نداشت. «کوسههای آبی» در مرحله گروهی اسپانیا، اروگوئه و عربستان سعودی را متوقف کرده و با سه تساوی به مرحله
اهمیت کار کیپورد را نمیتوان فقط با آمار توضیح داد. این تیم در نخستین حضور جهانی خود، تصویری از اعتمادبهنفس، همبستگی و بیاعتنایی به سلسلهمراتب سنتی فوتبال ارائه کرد. در ورزشگاهی که بیشتر سکوهای آن را پیراهنهای آبی و سفید آرژانتین و نام مسی پوشانده بود، گروه کوچک هواداران کیپورد تا پایان ایستادند. پس از سوت پایان، بازیکنان آرژانتین صرفاً از یک حریف عبور نکرده بودند؛ آنان از آزمونی جان سالم به در برده بودند که میتوانست تاریخ جام جهانی را تغییر دهد.
حذفی رسیده بودند. آنان کوچکترین کشور از نظر جمعیت بودند که به مرحله حذفی جام جهانی مردان راه یافته است. تیمی که بخش بزرگی از بازیکنانش را از جامعه مهاجران کیپوردی در نقاط مختلف جهان پیدا میکند، برابر قهرمان جهان دو بار به بازی برگشت و تا آخرین دقایق برای یکی از بزرگترین شگفتیهای تاریخ مسابقات جنگید.
اهمیت کار کیپورد را نمیتوان فقط با آمار توضیح داد. این تیم در نخستین حضور جهانی خود، تصویری از اعتمادبهنفس، همبستگی و بیاعتنایی به سلسلهمراتب سنتی فوتبال ارائه کرد. در ورزشگاهی که بیشتر سکوهای آن را پیراهنهای آبی و سفید آرژانتین و نام مسی پوشانده بود، گروه کوچک هواداران کیپورد تا پایان ایستادند. پس از سوت پایان، بازیکنان آرژانتین صرفاً از یک حریف عبور نکرده بودند؛ آنان از آزمونی جان سالم به در برده بودند که میتوانست تاریخ جام جهانی را تغییر دهد.
لیونل اسکالونی، سرمربی آرژانتین، پس از مسابقه به حریف اعتبار داد و گفت کیپورد نشان داد در جام جهانی حریف آسان وجود ندارد. خود مسی نیز با وجود ثبت رکورد تازه، پذیرفت که آرژانتین نکات منفی زیادی برای اصلاح دارد. این بازی هم عظمت ادامهدار مسی را نشان داد و هم وابستگی قهرمان جهان به او را برجسته کرد. آرژانتین هنوز تیمی پرستاره است، اما در شب میامی بار دیگر هنگامی راه نجات را پیدا کرد که توپ به شماره ۱۰ رسید یا حمله از ضربه ایستگاهی او آغاز شد.
در آخرین مسابقه شب، کلمبیا با گل دقیقه چهاردهم جان آریاس، غنا را یک بر صفر شکست داد. غنا از همان دقایق نخست به دلیل مصدومیت مدافع راست خود مجبور به تغییر ترکیب شد و پیش از آنکه نظم تازهای پیدا کند، گل خورد. شاگردان کارلوس کیروش در نیمه دوم تلاش بیشتری نشان دادند، اما نتوانستند کنترل مسابقه را در دست بگیرند. کیروش پس از بازی پذیرفت که کلمبیا تیم برتر میدان بود و کمبود تجربه و آرامش بازیکنان جوان غنا را از عوامل حذف دانست.
به این ترتیب، ماجراجویی کارلوس کیروش با غنا در جام جهانی پایان یافت و کلمبیا برای دیدار با سوئیس آماده شد. مصر نیز باید به مصاف آرژانتین برود؛ رویارویی محمد صلاح و لیونل مسی، اما با یک هشدار روشن برای قهرمان جهان. آرژانتین از سد کیپورد گذشت، ولی تیم کوچک آفریقایی به همه مدعیان یادآوری کرد که در جام جهانی، شهرت تضمین امنیت نیست.
شب ۱۲ تیر سه برنده داشت، اما شاید ماندگارترین تصویر آن متعلق به تیمی باشد که شکست خورد: بازیکنان کیپورد که پس از ۱۲۰ دقیقه مبارزه، اشکریزان در زمین ماندند و هوادارانی که برایشان ایستاده دست زدند. مسی گل بیستم خود را ثبت کرد و صفحه دیگری به افسانه شخصیاش افزود؛ با این حال، داستان انسانی آن شب را کشوری نوشت که پیش از این بسیاری حتی جای آن را روی نقشه نمیدانستند. کیپورد از جام جهانی کنار رفت، اما نامش را در حافظه این مسابقات باقی گذاشت.
همچنبن ببینید:
نکته : اگر تصاویر را مشاهده نمیکنید / فیلترشکن خود را روشن کنید .
