انستیتو انرژی در تازهترین گزارش سالانه خود میگوید انتشار گازهای گلخانهای ایران در سال ۲۰۲۵ از «یک میلیارد تن» فراتر رفت.
گازهای گلخانهای مانند دیاکسید کربن، نشتی متان وغیره، بزرگترین عامل تغییرات اقلیمی و گرمایش زمین عنوان میشود و جامعه جهانی متعهد به کاهش تولید آن شده است. با این حال، طی یک دهه گذشته تولید گازهای گلخانهای ایران ۳۱ درصد جهش کرده است.
پارسال ایران برای اولین بار با پیشی گرفتن از ژاپن، از لحاظ انتشار گازهای گلخانهای بعد از چین، آمریکا، هند و روسیه، مقام پنجم جهان را داشته است.
در مقام مقایسه پارسال ترکیه و آلمان با جمعیتی مشابه و اقتصادهایی به ترتیب ۴.۵ برابر و ۱۳ برابر ایران، تقریباً نصف ایران انتشار گازهای گلخانهای داشتهاند.
بر اساس معاهده تغییرات اقلیمی پاریس، جامعه جهانی ملزم به کاهش انتشار گازهای گلخانهای برای جلوگیری از گرمایش زمین است. با اینحال، آمارهای انیستیتو انرژی مستقر در بریتانیا با عضویت حدود ۲۰۰ شرکت بینالمللی نشان میدهد تولید گازهای گلخانهای ایران طی یک دهه گذشته ۳۱ درصد افزایش یافته است.
این نهاد بینالمللی میگوید سه چهارم انتشار گازهای گلخانهای ایران مربوط به مصرف انرژیهای فسیلی و بقیه عمدتاً مربوط به مشعلسوزی گازهای همراه، نشت گاز در پروسه انتقال و توزیع و همچنین عوامل غیر از سوختهای فسیلی است.
بر اساس این گزارش بیش از ۹۹ درصد مصرف نهایی انرژی ایران چه بصورت مستقیم و چه غیرمستقیم از انرژیهای فسیلی (نفت، گاز و زغالسنگ) تامین میشود و مجموع سهم انرژی آبی، هستهای و تجدیدپذیر (خورشیدی، بادی و غیره) در مصرف انرژی ایران حتی به یک درصد نیز نمیرسد.
در مقام مقایسه، سهم انرژیهای غیرفسیلی در تامین انرژی نهایی ترکیه و آلمان حدود ۱۵ درصد است.
از طرفی، کل مصرف انرژی این کشورها نیز بسیار پایینتر از ایران است، بطوری که ترکیه ۴۵ درصد و آلمان ۲۵ درصد مصرف انرژی کمتری نسبت به ایران دارند؛ موضوعی که نشان از بهرهوری بسیار پایین انرژی در ایران است.
