سازمان عفو بینالملل شنبه ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ با انتشار بیانیهای نسبت به خطر اجرای احکام اعدام برای شماری از زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران هشدار داد و از جامعه جهانی خواست برای توقف فوری اعدامها و لغو احکام صادرشده علیه زندانیان سیاسی وارد عمل شود.
به گزارش کانون حقوق بشر ایران، سازمان عفو بینالملل در این بیانیه با ابراز نگرانی شدید نسبت به وضعیت زندانیان سیاسی و مخالفان جمهوری اسلامی در ایران، بهطور ویژه درباره وضعیت مسعود جامعی، علیرضا مرداسی، فرشاد اعتمادیفر، رضا عبدلی و حسن مصلاوی هشدار داده و خواستار توقف فوری هرگونه برنامه برای اجرای احکام آنان شده است.
این سازمان جهانی حقوق بشری در بیانیه خود از مقامات رژیم ایران خواسته فوراً هرگونه اقدام برای اجرای حکم نامبردگان که هماکنون در زندان شیبان اهواز نگهداری میشوند و با خطر جدی اعدام روبهرو هستند را متوقف کنند.
عفو بینالملل به نحوه رسیدگی قضایی به پروندههای مخالفان رژیم جمهوری اسلامی نیز انتقاد و تاکید کرده که روند دادرسی این افراد با اشکالات جدی حقوقی و حقوق بشری همراه بوده است.
بر اساس گزارش این نهاد، مسعود جامعی، علیرضا مرداسی، رضا عبدلی، و فرشاد اعتمادیفر که در سال ۱۴۰۴ توسط دادگاه انقلاب اهواز به ارتباط با سازمان مجاهدین خلق متهم و به اعدام محکوم شدند، دادرسی عادلانهای نداشتند و صدور حکم اعدام برای آنها فاقد وجاهت قانونی است.
این سازمان همچنین نسبت به وضعیت حسن مصلاوی ابراز نگرانی کرده است. به گفته عفو بینالملل، حسن مصلاوی نیز پس از محاکمهای که به شدت ناعادلانه توصیف شده، با خطر اعدام روبهرو است. دیوان عالی کشور سال گذشته حکم صادرشده علیه او را تأیید کرده است.
یکی دیگر از محورهای هشدار عفو بینالملل، وضعیت سلامت مسعود جامعی است.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، این زندانی از بیماریهای جدی از جمله سرطان معده و اختلالات کبدی رنج میبرد. عفو بینالملل اعلام کرده که وی در زندان شیبان اهواز از دسترسی کافی به خدمات درمانی تخصصی محروم مانده است.
این سازمان همچنین شرایط زندان شیبان را نامناسب، شلوغ و فاقد امکانات کافی توصیف کرده و هشدار داده که ادامه محرومیت درمانی میتواند سلامت و جان این زندانی را بیش از پیش به خطر اندازد.
سازمان حقوق بشری عفو بینالملل در گزارش خود خاطرنشان کرد که جمهوری اسلامی از زمان آغاز جنگ با آمریکا و اسرائیل در اسفندماه گذشته، دستکم ۴۲ نفر از مخالفانش را اعدام کرده و همچنان از این مجازات به عنوان ابزاری برای ایجاد هراس، خاموش کردن صداهای مخالف و تشدید فضای سرکوب مورد استفاده میکند.
همزمان با انتشار نامه سازمان عفو بینالملل، پخشان عزیزی، زندانی سیاسی و مددکار اجتماعی محبوس در بند زنان زندان اوین، نیز در نامهای سرگشاده اتهامهای منتسب به خود از جمله اتهامهای «تعلق سازمانی» و «تجزیهطلبی» را قویا رد کرد.
پخشان عزیزی در این نامه ضمن تشریح فشارهایی که در این سالها تحمل کرده است، خود را «تنها زن زندانیِ سیاسی محکوم به اعدام» معرفی و خاطرنشان کرد که «۳ سال حبس و ۲ سال زیر حکم ناعادلانه و ظالمانهای» را پشت سر گذاشته و «حکمش تاکنون ۴ بار تأیید شده است» بدون آنکه احکامش نقض شده باشد.
او ضمن قدردانی از خانوادهاش، وکیلش آقای رئیسیان، و تمامی کسانی که در داخل و خارج زندان از او حمایت کردهاند، از «نیتهای خالصانه» آنان تشکر و بر ایستادگی خود بر سر مواضعش تأکید کرد.
