از دهه ۶۰ تا امروز، ایران بارها شاهد اعتراضات گسترده بوده است؛ اعتراضاتی که هر بار با ادبیاتی مشخص از سوی حاکمیت توصیف شدهاند. از «ضدانقلاب» و «محارب» تا «اغتشاشگر» و «فریبخورده»، واژگانی که نهتنها معترضان را تعریف کرده، بلکه چارچوب رسمی مواجهه با اعتراض را نیز شکل داده است.
این گزارش، سیر این نامگذاریها را در سخنان رهبر و رؤسایجمهور وقت در جمهوری اسلامی طی چهار دهه گذشته بررسی میکند.
