شاهزاده رضا پهلوی روز جمعه ۲۴ بهمن در حاشیه کنفرانس امنیتی مونیح تأکید کرد که در گفتوگو با مردم ایران دریافته است که آنها خواستار «مداخله بشردوستانه» جهان بعد از اعتراضات دیماه و سرکوب خونین آن توسط جمهوری اسلامی هستند.
او در یک نشست پرسش و پاسخ با کریستین امانپور، مجری سرشناس آمریکایی، درباره وعده رئیسجمهور آمریکا برای کمک به معترضان گفت: «فکر میکنم رئیسجمهور ترامپ دریافته است که مردم ایران خواسته خود را برای دریافت حمایت بهروشنی بیان کردهاند. آنها وعده «کمک در راه است، ادامه دهید» را باور کردند.»
رئیسجمهور ایالات متحده روز ۲۳ دی با اعلام اینکه «کمک در راه است»، از معترضان ایرانی خواست به اعتراضات خود ادامه دهند. او سپس خواستار توقف اعدام معترضان شد و در هفتههای اخیر نیز به حکومت ایران فشار آورده که در مذاکره با آمریکا به توافقی درباره برنامه هستهای و موشکی خود دست یابد.
دونالد ترامپ همچنین ناوگان نظامی و تجهیزات دیگری را به سمت خاورمیانه اعزام کرده و به مقامهای ایران هشدار داده در صورت نرسیدن به توافق، «اتفاقات بدی» خواهد افتاد.
آقای پهلوی در جلسه روز جمعه با اشاره به ارتباط خود با مردم ایران، از زندانیان سیاسی تا اعضای جامعه مدنی افزود: «آنها از جهان میخواهند مداخله کند؛ یک مداخله انسانی و برای ایجاد شرایطی برابر.»
او کشتار مردم ایران در جریان اعتراضها توسط نیروهای امنیتی را یادآوری و این پرسش را مطرح کرد که «آیا این بار جهان در سمت درست تاریخ خواهد ایستاد یا دوباره به روال عادی بازخواهد گشت؟»
ولیعهد پیشین ایران خواستار مقابله با سپاه پاسداران و سایر ابزارهای سرکوب و فشار دیپلماتیک بر جمهوری اسلامی شد.
رضا پهلوی تصریح کرد که «اکنون پنجرهای از فرصت وجود دارد که میتواند برای کل جهان تغییر را رقم بزند».
کنفرانس امنیتی مونیخ امسال در حالی آغاز شده که ایران در دیماه شاهد مرگبارترین دور سرکوب اعتراضات در دهههای اخیر بود، رخدادی که باعث حذف نماینده ایران یعنی عباس عراقچی از برنامه حضور در این کنفرانس شد.
پس از آنکه سال گذشته دعوت و سپس عدم دعوت از شاهزاده رضا پهلوی در کنفرانس امنیتی مونیخ خبرساز شده بود، امسال این کنفرانس از او برای شرکت در این رویداد دعوت کرده است.
ولیعهد پیشین ایران در نشست روز جمعه در پاسخ به سوال کریستین امانپور درباره حملات آنلاین برخی حامیان او به افراد داخل ایران ازجمله نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل، این حملات را تقبیح کرد و خواستار آزادی همه زندانیان سیاسی شد.
او درباره خانم محمدی نیز تأکید کرد که او میتواند بعد از سرنگونی جمهوری اسلامی، در یک کشور آزاد نامزد سمتهایی مانند رئیسجمهور یا نخستوزیر باشد.
رضا پهلوی در عین حال تأکید کرد که در شرایط فعلی تمرکز باید بر آزادی ایران باشد و گفت که حکومت ایران پشت بسیاری از این حملات به چهرههای داخل ایران است و از روش «تفرقه بینداز و حکومت کن» استفاده میکند.
او هدف حکومت ایران از این اقدام را ایجاد مانع مقابل وحدت اپوزیسیون و بدنامی مخالفان جمهوری اسلامی از جمله او عنوان کرد.
شاهزاده رضا پهلوی در عین حال افزود: «نمیتوانم میلیونها نفر را کنترل کنم یا آنچه در شبکههای اجتماعی گفته میشود را مدیریت کنم یا حتی بدانم چه کسی واقعی است یا نیست. من چنین رفتارهایی را تأیید نمیکنم و آنها را محکوم میکنم. بسیاری از حاضران میدانند که بارها موضع گرفتهام و چنین رفتارهایی را که تحمل نمیکنم، رد کردهام.»
این چهره مخالف جمهوری اسلامی در پاسخ به سوال دیگری درباره نقش خود گفت که میلیونها ایرانی در چهار گوشه ایران در جریان اعتراضات نام او را صدا زدند، اما تأکید کرد که دچار جاهطلبی سیاسی و عنوان برای خود نیست و قصد دارد ایران را فقط در دوران گذار بعد از جمهوری اسلامی رهبری کند تا سپس مردم در یک فرایند دموکراتیک درباره آینده کشور تصمیم بگیرند.
او بار دیگر چهار اصل مدنظر خود برای مشارکت افراد و گروههای مختلف در دوران گذار را مطرح کرد که شامل تأکید بر تمامیت ارضی ایران، جدایی دین از سیاست، برابری شهروندان در برابر قانون و احترام به حقوق فردی، و پذیرش حق انتخاب آزاد برای تعیین سرنوشت بود.
در بخش دیگری از این نشست، نازنین بنیادی، بازیگر و فعال حقوق بشر، از رضا پهلوی پرسید که خشم جمعی بعد از سرکوب خونین اعتراضات را چطور میتوان هدایت کرد تا به ساخت نهادهای دموکراتیک، آشتی ملی و تمرکز بر حاکمیت قانون منجر شود؟
آقای پهلوی در پاسخ با تأکید بر این که نمیتوان مردم ایران را از حق خود برای دادخواهی محروم کرد، گفت: «ما نمیتوانیم از نیاز آنها به عدالت چشمپوشی کنیم. وکلای بسیاری روی این موضوع کار میکنند.»
او از اقداماتی شامل «مستندسازی، حقیقتیابی، آشتی و فراهم کردن امکان التیام، بدون توسل به انتقام» برای رسیدن به عدالت بعد از سرنگونی جمهوری اسلامی یاد کرد.
ولیعهد پیشین ایران تصریح کرد: «مهم است که نشان دهیم ما واقعاً با این حکومت متفاوت هستیم. اگر قرار باشد مثل آنها رفتار کنیم، پس چه تفاوتی میان ما و آنها وجود دارد؟»
