رسانه‌های اسرائیلی گزارش داده‌اند که گادی آیزنکوت، رهبر حزب میانه‌روی «یاشار»، پس از دریافت مأموریت از رئیس‌جمهوری برای تشکیل دولت آینده اسرائیل بر اساس نتایج انتخابات پارلمانی ماه گذشته میلادی، مذاکرات ائتلافی را با هدف تشکیل دولت جدید آغاز کرده است.
رسانه‌های خبری اسرائیل به بیانیه‌ای از حزب یاشار استناد کرده‌اند که در آن گفته شده آیزنکوت روز دوشنبه با آویگدور لیبرمن، رهبر حزب به‌شدت راست‌گرای «اسرائیل خانه ما»، دیدار کرده است. لیبرمن از تلاش آیزنکوت برای برکناری بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر دولت موقت، حمایت می‌کند.
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، نه روز پیش از انتخابات ۲۷ اکتبر، در پیامی در شبکه‌های اجتماعی از نتانیاهو، رهبر حزب راست‌گرای لیکود، حمایت کرد. ترامپ در آن پیام نوشت که هر کسی غیر از نتانیاهو را برای کمک به او در تکمیل حمله‌ای که در ماه فوریه به همراه نخست‌وزیر اسرائیل آغاز کرده بود، «رهبر اشتباهی» خواهد دانست؛ حمله‌ای که هدف آن نابودی برنامه تسلیحات هسته‌ای رژیم تروریستی جمهوری اسلامی بود.
ترامپ روز یکشنبه در گفت‌وگو با خبرنگاران گفت که رقابت میان آیزنکوت و نتانیاهو برای رهبری دولت آینده اسرائیل را دنبال می‌کند. او همچنین گفت که این دو رقیب دیدگاه‌های سیاسی «مشابهی» دارند و هر دوی آن‌ها را از حامیان «قدرتمند» ریاست‌جمهوری خود دانست.
حزب یاشار در ارتباط با دیدار روز دوشنبه آیزنکوت و لیبرمن اعلام کرد که آن‌ها «اعتماد کامل خود را به توانایی‌شان برای تشکیل دولتی باثبات با دوره کامل چهار‌ساله ابراز کردند.» این بیانیه توضیح نداد که این دو چگونه قصد دارند با تشکیل ائتلافی متشکل از دست‌کم ۶۱ کرسی از مجموع ۱۲۰ کرسی کنست (پارلمان اسرائیل)، اکثریت لازم را به دست آورند. احزاب آن‌ها و دیگر جریان‌های یهودی میانه‌رو و چپ‌گرا که خواهان تغییر نخست‌وزیر هستند، در انتخابات مجموعاً ۴۸ کرسی به دست آوردند که برای کسب اکثریت کافی نیست.
اسحاق هرتزوگ، رئیس‌جمهوری اسرائیل، روز یکشنبه در مراسمی رسمی مأموریت تلاش برای تشکیل دولت آینده را به آیزنکوت واگذار کرد. هرتزوگ گفت که بر اساس رایزنی با رهبران تمام احزاب منتخب به این نتیجه رسیده است که آیزنکوت بهترین گزینه تشکیل دولت است.
آیزنکوت نه‌تنها حمایت احزاب یهودی مخالف نتانیاهو را که ۴۸ کرسی کنست در اختیار دارند، به دست آورده، از حمایت دو جریان عرب نیز برخوردار شده است که در انتخابات ۱۹ کرسی کسب کردند. به این ترتیب، او حمایت احزابی را به دست آورد که در مجموع ۶۷ کرسی پارلمان را در اختیار دارند.
جریان‌های عرب در کنست به‌ندرت به دولت‌های ائتلافی تحت رهبری احزاب یهودی اسرائیل پیوسته‌اند چرا که اختلافات عمده‌ای درباره حقوق و مسئولیت‌های شهروندان اقلیت عرب اسرائیل و همچنین درباره مبارزه اسرائیل با گروه‌های تروریستی اسلام‌گرای عرب وجود دارد. دو جریان عربی که ماه گذشته در انتخابات پیروز شدند، اعلام کردند که به این دلیل از آیزنکوت حمایت کرده‌اند که خواهان پایان یافتن حکومت نتانیاهو هستند.
آیزنکوت چهار هفته فرصت دارد تا دولت تشکیل دهد و می‌تواند دو هفته دیگر نیز از رئیس‌جمهوری درخواست مهلت کند. اگر آیزنکوت موفق نشود، هرتزوگ می‌تواند مأموریت تشکیل دولت را برای چهار هفته دیگر به رهبر حزب دومی واگذار کند. اگر رهبر حزب دوم نیز شکست بخورد، کنست سه هفته فرصت خواهد داشت تا با رأی اکثریت، یکی از نمایندگان پارلمان را برای رهبری دولت آینده انتخاب کند. اگر کنست نتواند چنین کاری انجام دهد، اسرائیل باید انتخابات دیگری برگزار کند و نتانیاهو می‌تواند در تمام این مدت در سمت نخست‌وزیر دولت موقت باقی بماند.
آیزنکوت روز یکشنبه در سخنرانی خود هنگام پذیرش مأموریت تشکیل دولت گفت: «من رهبری روند تشکیل یک دولت اضطراری ملی را بر عهده خواهم گرفت. انجام ابتکارهای سیاسی خلاقانه و غیرمتعارف ضروری خواهد بود. اسرائیل این فرصت و امکان را ندارد که زمان را تلف کند یا دورهای بی‌پایان انتخابات را تکرار کند.»
آیزنکوت با اذعان به دشواری چالشی که پیش روی او قرار دارد، گفت: «ما احتمالاً در پیچیده‌ترین وضعیت سیاسی از زمان تأسیس کشور قرار داریم. هیچ‌کس قادر نخواهد بود به تمام تعهداتی که داده است عمل کند و همه ما ناچار خواهیم بود مصالحه کنیم.»
نتانیاهو روز دوشنبه در ویدئویی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد، به مأموریت تشکیل دولت از سوی آیزنکوت واکنش نشان داد. رهبر حزب لیکود گفت که با تشکیل یک «دولت وحدت ملی» موافق است، اما تنها در صورتی که خودش نخست‌وزیر آن باشد. او گفت که خواهان رهبری حزب لیکود بر دولت آینده است، زیرا این حزب در انتخابات با کسب ۲۷ کرسی، به‌عنوان بزرگ‌ترین فراکسیون کنست ظاهر شد؛ یعنی شش کرسی بیشتر از حزب یاشار.
نتانیاهو همچنین گفت که دولت «وحدت ملی» مورد نظر او باید شامل تمام احزاب ائتلاف قبلی‌اش باشد.
در آن ائتلاف جناح‌های به‌شدت ملی‌گرا و یهودیان به‌شدت ارتدوکس نیز حضور داشتند. این جناح‌ها در انتخابات ۵۳ کرسی به دست آوردند که تعدادش بیشتر از بلوک «تغییر» آیزنکوت است اما همچنان از حد نصاب لازم برای کسب اکثریت پارلمانی کمتر است.
